Jóddemörje

7745950464_db3603eae8_z

Met deze foto begon het in 2012. Volgens mijn Flickr account augustus 2012 om precies te zijn. Dat was het begin van mijn goedemorgen op Facebook, Twitter en Instagram. Elke dag een foto gemaakt vanuit de trein op weg naar Maastricht of een van ons dorp, op dagen dat ik vrij was. Bij tijd en wijle een hele uitdaging.
Regenachtige, donkere dagen, vuile ramen of dichte mist konden de boel in de war gooien. Daar kon dan ook geen enkele app nog iets fatsoenlijks van maken. Dat waren de keren dat ik bij hoge uitzondering teruggreep op  een oudere foto die ik nog op mijn telefoon had. Want wat menigeen er ook van dacht, ik maakte echt de meeste foto’s op de dag zelf omdat je gewoon geen foto van een stralende dag kunt plaatsen als je in werkelijkheid geen hand voor ogen kunt zien. Vind ik dan hè.

Maar nu is het  voorbij. Vanaf het moment dat Arriva de taak van Veolia heeft overgenomen is foto’s maken vanuit de trein bijna onmogelijk. Mijn vroegere gemoedelijke ritje van Kerkrade naar Maastricht heeft plaatsgemaakt voor een reis met hindernissen. Overstappen in Heerlen is  hindernis nummer een, want de keren dat we de mazzel hebben op tijd te zijn, stap ik over in een, dan al, overvolle sneltrein. Een raamplek is dan de tweede hindernis en mocht ik zo gelukkig zijn om er toch een te bemachtigen dan laat de samenstelling van ruit mij helaas niet toe om mooie foto’s te maken.

Het was vroeger of later toch wel gebeurd want mijn werkplek wordt eerdaags verplaatst van Maastricht naar Aken. Elke dag een foto van de Laurensberg is niet echt iets waar ik warm voor loop. Met deze foto neem ik dus afscheid. Ik wil jullie bedanken voor alle groeten terug, maar ook alle lieve reacties die ik dagelijks mocht ontvangen. Ik blijf nog wel fotograferen maar voor de goedemorgen gaat de zon nu echt onder. Het was mij een genoegen

035

 

Stralen

Vanuit de vrieskou stap ik de voorkamer van ons kantoor in en wordt  begroet door de stralen van de zon. Ik blijf even staan, gezicht opgeheven naar het licht. Niet alleen de warme kamer voelt weldadig aan, zonnestralen zijn hartverwarmend.

In mijn hoofd hoor ik een melodie. Mooier kan je dag niet beginnen

Sunshine on my shoulders makes me happy, sunshine in my eyes can make me cry.
Sunshine on the water looks so lovely, sunshine almost always makes me high.
If I had a day that I could give you, I’d give to you the day just like today.
If I had a song that I could sing for you, I’d sing a song to make you feel this way.
~John Denver ~

017

De #PHOT (Photo on Tuesday/Foto op dinsdag) is ooit begonnen ter inspiratie om blogs te maken. Het heeft een beetje hetzelfde principe als de #WOT (Write on Tuesday), alleen is deze opdracht een vrije foto-opdracht, met jouw zelfgemaakte foto op dinsdag gemaakt, waarbij je wel of geen tekst plaatst maar titel is verplicht.

Rust

017

Centraal station. Een komen en gaan van studenten, dagjesmensen, forenzen. Te midden van al die hectiek staat ze te wachten. Ze beweegt nauwelijks, haar blik gericht op de ingang. Ze straalt rust uit.

Als ik me even later weer naar haar omdraai is ze verdwenen. Geluidloos. Alsof ze er nooit is geweest

De #PHOT (Photo on Tuesday/Foto op dinsdag) is ooit begonnen ter inspiratie om blogs te maken. Het heeft een beetje hetzelfde principe als de #WOT (Write on Tuesday), alleen is deze opdracht een vrije foto-opdracht, met jouw zelfgemaakte foto op dinsdag gemaakt, waarbij je wel of geen tekst plaatst maar titel is verplicht.

Kerstpakketten stress

004

Heel even was er lichte paniek. De afdeling die normaalgesproken onze Kerst (wijn)pakketten bestelde had zich eerder dit jaar van ons losgemaakt en nu moesten  mijn collega en ik op het laatste moment nog een noodgreep toepassen.  Aangestuurd door de directeur kwam ik bij de NRC webwinkel terecht.  Alleen zijn ze daar blijkbaar niet op zoveel pakketten berekent want eigenlijk leveren ze alleen aan klanten van het NRC. Daar zitten blijkbaar geen grootverbruikers tussen.

De bestelling kon, na een paar keer heen en weer bellen en mailen, uiteindelijk toch geplaatst worden. Ook al zou er in een paar dozen witte wijn zitten die van een ander jaar was. Wie proeft zoiets nou?

Het eerste probleem ontstond bij de levering. Geen stevige kartonnen geschenkverpakkingen of mooie houten kistjes. Nee, ze werden bezorgt in kartonnen dozen. Je kent het wel, het soort dozen die wij bij de super mee naar huis nemen om ons oud papier in te verzamelen. Niet alleen geen gezicht, maar ook nog eens niet bestand tegen verzending bij Post.nl. Een van de flessen had de reis in ieder geval niet zonder kleerscheuren gemaakt waardoor een hele stapel dozen doordrenkt was met rode wijn.

Na telefonisch overleg konden ze ons tegen de prijs van 10,00 euro per stuk mooie houten kistjes leveren. Aan mijn collega in Rotterdam de eer om alles over te pakken.

Probleem nummer twee was van een heel andere aard. Onze moslim collega mag namelijk geen alcohol. Ga dan op het laatste  moment maar eens op zoek naar een halal kerstpakket.   Geen beginnen aan. De enige website die we vonden leverde de pakketten per 5. We hebben maar een collega met een moslim achtergrond en om die nu 5 jaar achterelkaar hetzelfde pakket cadeau te doen?..bovendien moet je de overgebleven pakketten dan ook weer ergens opslaan in de hoop dat ze de volgende jaren nog te naggelen zijn. Dus toog mijn collega in Rotterdam de stad in voor een fles alcoholvrije wijn en een cadeaubon.

Cadeaubon was top maar naar nu blijkt staat er wel op de fles alcohovrij, maar blijkt dat in de praktijk niet altijd zo te zijn. Als er minder dan 1% alcohol in de fles zit dan hoef je dat blijkbaar niet te vermelden.

Ondertussen heb ik een website gevonden waar ze halal wijnen verkopen. Je moet ’t allemaal maar weten

Arriva deel II

29634211623_35e0a01ae6_b-1

Iedereen, die regelmatig ’s ochtends de reis van Kerkrade naar Heerlen maakt, weet hoe druk het op dit traject kan zijn. Kerkrade, Chèvremont en Landgraaf zijn stations waar veel mensen in en uitstappen. Dat neemt tijd in beslag. Buiten het feit dat de instappers het de uitstappers tegenwoordig haast onmogelijk maken de trein te verlaten, zou je denken dat de NS in al haar wijsheid dit soort zaken meeneemt in de planning. Sprookjes, dames en heren, bestaan niet.

Ik meen jullie even mee naar de werkelijkheid.

De trein die in Kerkrade om 08.00 uur moet vertrekken komt pas om 1 voor 8 bij het station aan. We vertrekken dus al met vertraging. Op station Chèvremont is het druk, Eygelshoven is te verwaarlozen maar in Landgraaf moeten er, zoals gewoonlijk, aardig wat mensen uit, maar ook in.

Op het moment dat we uit Landgraaf vertrekken krijgen we het volgende te horen van de machinist. “Dames en heren, ik weet niet waarom het zo lang moet duren voor de passagiers in Landgraaf ingestapt zijn, maar dat gaat er waarschijnlijk voor zorgen dat we de aansluiting in Heerlen niet zullen halen.”

Verbijsterend

PS Op het nippertje de aansluiting gehaald maar dat was een kleine trein en dus haringen en ton…Jullie kennen het wel. Dit en de dramatische reis naar huis gisteravond kost Arriva bonuspunten, in ieder geval bij mij.

Arriva

Alignment

Het zal niemand ontgaan zijn dat gisteren de nieuwe dienstregeling van NS in gebruik genomen is Op dat moment namen wij in Limburg ook afscheid van Veolia en nam Arriva de boel over. Mooie nieuwe treinen en bussen stonden al her en der te schitteren en de eerste contacten via Twitter vielen ook niet tegen.

Tot vanochtend.

Op 15 december verloopt mijn Veolia 5 sterren abonnement. Iedere dag op en neer naar Maastricht voor €194,70 per maand, inclusief de bus. In het gloednieuwe kantoor van NS/Arriva in de stationshal van Maastricht kreeg ik te horen dat dit soort abonnementen niet meer beschikbaar zijn. Ik kan nu een vast traject maandabonnement afsluiten voor €232,70 maar zónder bus. Dat is een verhoging van bijna 20%. Zou ik toch een abonnement voor de bus willen hebben dan kost me dat nog eens €48,20 per maand extra.

Ik ga nog liever lopen.

Geen dag

Jackles plaatste gisteren een mooie stukje omdat het de 36ste sterfdag van John Lennon was.
Mijn warrige hoofd gaat dan van de hak op de tak en kwam bij iets heel anders uit. De dag van, dacht ik, wat voor een dag zou het vandaag zijn? Een snelle zoektocht met google en je krijgt het hele regiment zo op je scherm geschoven. Er blijkt namelijk elke dag wel iets te zijn dat in de schijnwerpers wordt gezet. Zo is 1 december Aidsdag, 18 november de Dag van de Vasectomie, (ik verzin het niet) en op 16 oktober (mijn geboortedag) is het voedseldag. Dat verklaart  mijn grote honger naar lekker eten in het algemeen. Op 28 december is het Onnozele kinderen. Dat was de trouwdag van mijn ouders en verklaart weer waarom mijn broers en zussen zijn we wie zijn.

Jullie willen nu vast wel weten wat vandaag voor een dag is.Helaas, het is vandaag geen dag…Morgen wel, morgen is het de dag van de Kleine Schrijver, maar of ik dan ook iets te bloggen heb?