Lente in je bol

De komst van het voorjaar lijkt me weer iets meer energie te geven. Zon laat mij stralen en maakt blij. Ik kijk met frisse blik om me heen en geniet van de dingen die mijn pad kruisen. Een lieveheersbeestje in de keuken, jonge meisjes met blote armen, een vlinder in de tuin.

Op weg naar huis zag ik haar staan. “Lente op je bol” dacht ik en grinnikte

032

Advertenties

Jóddemörje

7745950464_db3603eae8_z

Met deze foto begon het in 2012. Volgens mijn Flickr account augustus 2012 om precies te zijn. Dat was het begin van mijn goedemorgen op Facebook, Twitter en Instagram. Elke dag een foto gemaakt vanuit de trein op weg naar Maastricht of een van ons dorp, op dagen dat ik vrij was. Bij tijd en wijle een hele uitdaging.
Regenachtige, donkere dagen, vuile ramen of dichte mist konden de boel in de war gooien. Daar kon dan ook geen enkele app nog iets fatsoenlijks van maken. Dat waren de keren dat ik bij hoge uitzondering teruggreep op  een oudere foto die ik nog op mijn telefoon had. Want wat menigeen er ook van dacht, ik maakte echt de meeste foto’s op de dag zelf omdat je gewoon geen foto van een stralende dag kunt plaatsen als je in werkelijkheid geen hand voor ogen kunt zien. Vind ik dan hè.

Maar nu is het  voorbij. Vanaf het moment dat Arriva de taak van Veolia heeft overgenomen is foto’s maken vanuit de trein bijna onmogelijk. Mijn vroegere gemoedelijke ritje van Kerkrade naar Maastricht heeft plaatsgemaakt voor een reis met hindernissen. Overstappen in Heerlen is  hindernis nummer een, want de keren dat we de mazzel hebben op tijd te zijn, stap ik over in een, dan al, overvolle sneltrein. Een raamplek is dan de tweede hindernis en mocht ik zo gelukkig zijn om er toch een te bemachtigen dan laat de samenstelling van ruit mij helaas niet toe om mooie foto’s te maken.

Het was vroeger of later toch wel gebeurd want mijn werkplek wordt eerdaags verplaatst van Maastricht naar Aken. Elke dag een foto van de Laurensberg is niet echt iets waar ik warm voor loop. Met deze foto neem ik dus afscheid. Ik wil jullie bedanken voor alle groeten terug, maar ook alle lieve reacties die ik dagelijks mocht ontvangen. Ik blijf nog wel fotograferen maar voor de goedemorgen gaat de zon nu echt onder. Het was mij een genoegen

035

 

Stralen

Vanuit de vrieskou stap ik de voorkamer van ons kantoor in en wordt  begroet door de stralen van de zon. Ik blijf even staan, gezicht opgeheven naar het licht. Niet alleen de warme kamer voelt weldadig aan, zonnestralen zijn hartverwarmend.

In mijn hoofd hoor ik een melodie. Mooier kan je dag niet beginnen

Sunshine on my shoulders makes me happy, sunshine in my eyes can make me cry.
Sunshine on the water looks so lovely, sunshine almost always makes me high.
If I had a day that I could give you, I’d give to you the day just like today.
If I had a song that I could sing for you, I’d sing a song to make you feel this way.
~John Denver ~

017

De #PHOT (Photo on Tuesday/Foto op dinsdag) is ooit begonnen ter inspiratie om blogs te maken. Het heeft een beetje hetzelfde principe als de #WOT (Write on Tuesday), alleen is deze opdracht een vrije foto-opdracht, met jouw zelfgemaakte foto op dinsdag gemaakt, waarbij je wel of geen tekst plaatst maar titel is verplicht.

Rust

017

Centraal station. Een komen en gaan van studenten, dagjesmensen, forenzen. Te midden van al die hectiek staat ze te wachten. Ze beweegt nauwelijks, haar blik gericht op de ingang. Ze straalt rust uit.

Als ik me even later weer naar haar omdraai is ze verdwenen. Geluidloos. Alsof ze er nooit is geweest

De #PHOT (Photo on Tuesday/Foto op dinsdag) is ooit begonnen ter inspiratie om blogs te maken. Het heeft een beetje hetzelfde principe als de #WOT (Write on Tuesday), alleen is deze opdracht een vrije foto-opdracht, met jouw zelfgemaakte foto op dinsdag gemaakt, waarbij je wel of geen tekst plaatst maar titel is verplicht.

Magisch licht

Vandaag was zo’n dag. De ochtendzon, nog net niet verschenen, kleurt de hemel prachtig geel en rood. Helaas kan ik niet lang bij het raam stil blijven staan want de trein wacht niet.

005

008

Zoals elke dag probeer ik dat licht onderweg ook nog even vast te leggen. De vuile ramen van de trein maken het jme helaas heel erg lastig.

027

In Maastricht laten de eerste stralen zich zien. Het is een magisch moment

055

Op weg naar huis. De avondzon doet heel erg haar best om mij  iets langer stilte laten staan. Geen straf in dit geval.

065075