Drukke Donderdag

Vandaag was gedichtendag dus heb ik een van de weinige gedichten die ik lang geleden geschreven heb uit het archief gevist. De dag is bijna voorbij dus plaats ik het onderdaan. Als afsluiting van alweer een dag vol ontroerende, saaie, kleurrijke en prachtige beelden.

Ze vlogen me aan, de Afghaanse kinderen. Vluchtelingen die leven in bittere armoede, Kinderen van de rekening, Een wrang begin van de dag.

Ze vlogen me aan, de Afghaanse kinderen in Pakistan. Vluchtelingen die leven in bittere armoede. Kinderen van de rekening, Een wrang begin van de dag.

en dan in diezelfde krant, bemiddeling voor mensen die last hebben van de mauwende kat van de buren. Wij zijn een verwend klotevolk geworden met als middelpunt ons eigenbelang.

en dan in diezelfde krant, bemiddeling voor mensen die last hebben van de mauwende kat van de buren. Wij zijn een verwend klotevolk geworden met als middelpunt ons eigenbelang.

Elke ochtend dezelfde kliekjes. Een van hen constant klappend met de brok kauwgum in haar mond. Dag in...dag uit...

Elke ochtend dezelfde kliekjes. Een van hen constant bellen blazend met de brok kauwgum in haar mond. Plop! Dag in…dag uit…

Tergend langzaam baant het gouden licht zich een weg over groene heuvels. Dorpjes kleuren in het tempo van de dag.

Tergend langzaam baant het gouden licht zich een weg over groene heuvels. Dorpjes kleuren in het tempo van de zon.

Drukte heeft de dag gestolen, ondergaande zon maakt het gemis meer dan goed.

Drukte heeft de dag gestolen, ondergaande zon maakt het gemis meer dan goed.

wie mist de zwarte kat?

wie mist de zwarte kat? 

 

De bioscoop heeft elke dag een andere kleur. De dag weerspiegelt in de glazen wand.

De bioscoop heeft elke dag een andere kleur. De dag weerspiegelt in de glazen wand.

Statige panden aan lange lanen. Verkeer een doorn in mijn oog.

Statige panden aan lange lanen. Verkeer een doorn in mijn oog.

De versiering hangt op Maastricht centraal. Carnaval is een feit..Alaaf!

De versiering hangt op Maastricht centraal. Carnaval is een feit..Alaaf!

De ondergaande zon zet de heuvels in vuur en vlam. Ik sla de kleuren op in mijn  hoofd en maak foto's tot het licht verdwijnt.

De ondergaande zon zet  heuvels in vuur en vlam. Ik sla de kleuren op in mijn hoofd en maak foto’s tot het licht verdwijnt.

Herfst

In cadans met mijn trappende voeten
zoek ik een ritme
voor de warrelende woorden in mijn hoofd

De ochtendnevel verbergt de grond
een fazant duikt op
uit het niets

Voorzichtig baant de zon zich een weg
door dikke wolken
grijze lucht

Pittige kou kleurt mijn wangen
net als het gevallen blad
Rood

De zomer ligt achter mij
zwoegend fiets ik
de herfst in

@Loesje

Advertenties

DiDi 113 ~ Lief Dagboek

Vanmiddag heb ik mijn reader maar weer eens leeg gegooid. Onbegonnen werk om die leesachterstand in te halen, laat staan overal op te reageren. Weer neem ik me voor om vooral het schrijven op mijn eigen blog weer op te pakken.

DiDi kwam eerder vandaag met een nieuw thema. Je moet toch ergens beginnen?

gisteren verjaagt door vandaag

morgen

moet nog geschreven worden

lege vellen vullen

zwart op wit

een oneindige woordenstroom

voor altijd vastgelegd

alleen de schrijver

ziet

tussen de regels door

haar eigen onmacht

Loesje

DIDI ~ Najaar

Herfst_elcasfoto_2

Foto: Elcas

De blaadjes vallen van de bomen, het waait en regent, het is weer tijd voor spruitjes en bokbier. Het is weer najaar. Zo begint het thema van DiDi vandaag

Ooit, heel lang geleden heb ik dit gedicht geschreven en net als het najaar blijft het hier terugkomen.

In cadans met mijn trappende voeten
zoek ik een ritme
voor de warrelende woorden in mijn hoofd

De ochtendnevel verbergt de grond
een fazant duikt op
uit het niets

Voorzichtig baant de zon zich een weg
door dikke wolken
grijze lucht

Pittige kou kleurt mijn wangen
net als het gevallen blad
Rood

De zomer ligt achter mij
zwoegend fiets ik
de herfst in

@Loesje

DiDi ~ Vergeten

Ze vliegen weer voorbij, dagen zonder ruimte voor de dingen die er toe doen. Gelukkig ben ik niet alleen.

De Dichters op Dinsdag voor een keer op woensdag. Dit keer speel ik niet zelf met woorden, maar plaats ik een gedicht van Carl de Strycker..

De_kus_ing_communications

Ik ben vergeten

ik ben vergeten welke kleur
het licht in je ogen legt, vergeten
hoe je huid ruikt, hoe je lippen
de lach van mijn lichaam willen
likken, dat je zacht kan kijken dat
het lijkt of je huilt en lang en luid
kan liegen dat je bang bent
als je alleen moet liggen
ik ben vergeten wat ik dacht
wat ik mag en niet en weet
niet meer hoe je hebt geheten
ik ben je naam vergeten
wat ik je heb genoemd, dat
ik je heb genoemd en hoe

laat het me weten

Afbeelding: ING

DiDi ~Tweet

Twitter

xe2x80x9cZonder twitter was er misschien wel nooit een tweede ronde DiDi gekomen, dus geen beter thema dan iets met twitterxe2x80x9d
Didi brengt een ode aan twitter vandaag.

Ondanks dat ik redelijk veel op twitter te vinden ben en er al heel veel mooie dingen aan overgehouden heb (nieuwe vrienden, een nieuwe baan) heb ik ook oog voor de minder mooie kant. Alleen de juiste toon vinden voor deze opdracht en dan ook nog in 140 karakters valt absoluut niet mee.

Informatie
In de eenzaamheid van je kamer
de hele wereld laten weten
dat je heel druk bezig bent

Beperkt tot 140 tekens
communicatie armoede