Breekbaarheid

Naast de schoonheid van het Limburgse landschap en eindeloze wolkenluchten zie ook de schoonheid van de kleine dingen in de natuur. Plant of onkruid, dat maakt niet uit. De breekbaarheid raakt me.

Fragile

If blood will flow when flesh and steel are one
Drying in the colour of the evening sun
Tomorrow’s rain will wash the stains away
But something in our minds will always stay
Perhaps this final act was meant
To clinch a lifetime’s argument
That nothing comes from violence and nothing ever could
For all those born beneath an angry star
Lest we forget how fragile we are

On and on the rain will fall
Like tears from a star like tears from a star
On and on the rain will say
How fragile we are how fragile we are

Muziek in beeld

Ergens in een grijs verleden, toen Instagram nog in de kinderschoenen stond,hanteerde ik al de spreuk dat er muziek zat in bijna alles wat ik zag. Nog steeds komen er spontaan liedjes in mijn hoofd tijdens mijn dagelijkse uitjes naar werk of natuur. Geen ontsnappen mogelijk. Vanaf nu zal ik ze met jullie delen.

Maastricht

Maastricht

Don’t be afraid, don’t be afraid.
There’s a rising wind and a falling rain
Beautiful patterns on a window pane.
Fast and free, then it’s quiet again.
At the end of a summer storm.
~ Alison Krauss~

Goede voornemens

Telkens weer neem ik mij voor om alle blogs die in mijn reader verschijnen trouw te zullen lezen en indien gewenst van een reactie te voorzien en telkens weer zie ik de rits van ongelezen stukjes langer worden tot ik besluit alles in de prullenbak te kieperen.

Iets dergelijks gebeurt ook met mijn foto’s. Ik maak ze, deel ze en zou ze dan uiteindelijk ook netjes moeten ordenen in zowel mijn instagram als ook mijn Flickr account. Op het moment dat ik daarmee begin is de achterstand  zo groot dat ik er een hele avond aan kwijt ben, waarna ik zuchtend besluit dit toch echt wekelijks te gaan doen.

Over het zelf bloggen wil ik het al helemaal niet meer gaan hebben.

Perpetuum mobile.

17133352666_b5638c7a55_z

Horen, zien en zwijgen

Terwijl het halve land  naar een onzichtbare zonsverduistering stond te gapen deden de bestuurders van de ABN snel een greep in de kas. Waarschijnlijk hadden ze gedacht  dat het niet op zou vallen. Gewoon een ton extra per jaar terwijl ze eigenlijk recht hadden op meer. Hadden ze recht op ja, stond in de overeenkomst .

Rondkomen van 6 ton in tijden van crisis was al bijna niet  te doen.  De traiteur had zijn prijzen van de fois gras verhoogd omdat de ganzen in Frankrijk schaars werden, de chauffeur liep al meer dan een jaar te zeuren om een nieuwe BMW en tot overmaat van ramp begon de huishoudster nu  te roepen dat haar uurloon omhoog moest nu de SP zo goed had gescoord in de verkiezingen.

Ze moesten natuurlijk ook meegaan met de internationale markt want anders zouden ze het lachertje van Europa worden. Niet dat er ook maar een van hen ooit gevraagd zou worden voor een functie bij Barclays of Die Commerzbank maar de schijn ophouden voor de buren was toch zeker ook belangrijk? Je kunt tenslotte niet in het Gooi wonen met het inkomen van een gemiddelde, van corruptie verdachte, Limburgse wethouder.

En wij? Wij blijven staren naar een onzichtbare zon die achter een net zo onzichtbare maan verdwijnt en doen net of we gek zijn.

Heart of the matter

In tijden zoals deze doe ik er het zwijgen toe. De beelden spreken voor zich en ook daar keer ik mij vanaf. Ik wil ze niet zien. Kop in zand?. Nee, ik weet dat er dingen gebeuren die hartverscheurend zijn. Ik ben me bewust van het feit dat er nog steeds kinderen zijn die sterven omdat er gebrek is aan medicijnen, aan voedsel, aan water. Dat talloze bommen een einde maken aan het leven van mensen die part noch deel hadden aan het conflict. Dat jonge vrouwen  voor hun leven verminkt worden omdat het geloof dat zou voorschrijven.

Ik weet het…maar ik hoef de misselijkmakende beelden niet te zien. Veel liever ga ik op zoek naar schoonheid zodat de balans weer enigszins herstelt worden kan.

Heart of the matter

Heart of the matter

De keuze is reuze

Vier dagen in de week maak ik de reis van Kerkrade naar Maastricht en terug. Elke keer geniet ik van het geweldige uitzicht dat voorbij boemelt. Om mijn volgers op Instagram, twitter en facebook mee te laten genieten deel ik elke dag een van de foto’s die ik dan maak. Soms is de keuze minimaal, andere keren heb ik er meer dan me lief is. Vrijdag was zo’n dag. Een keuze maken was bijna niet te doen. Kijk zelf maar.

Tussen Heerlen en Voerendaal

Tussen Heerlen en Voerendaal

Voerendaal

Voerendaal

Voorbij Voerendaal

Voorbij Voerendaal

Klimmen-Ransdaal

Klimmen-Ransdaal

20141121 034

Schin op Geul

Schin op Geul

Houthem - St. Gerlach

Houthem – St. Gerlach

Houthem- St. Gerlach

Houthem- St. Gerlach

Meerssen

Meerssen

Maastricht Noord

Maastricht Noord

Maastricht Noord

Maastricht Noord

Maastricht

Maastricht

Maastricht

Maastricht

PS dit zijn allemaal onbewerkte versies. De vuile ramen kan ik meestal nog wel een beetje wegpoetsen met een van de vele apps die ik heb aangeschaft.