Gisteravond viel ik voor het eerst in jaren niet in slaap bij de tv. Harry Potter had mijn volledige aandacht. Als een kind vloog ik mee in auto’s en op bezemstelen. Ik brouwde drankjes en ik huiverde voor spinnen. De man vroeg alleen hoe lang die onzin duurde.
Afgelopen zaterdag viel de boekenbon die ik verdiend had met deze wedstrijd bij ons in de brievenbus. Ook dat bracht onmiddellijk het verschil tussen de man en mij weer naar voren. Hij toonde totaal geen interesse, niet in het gedicht, niet in de wedstrijd. Na al die jaren heb ik er mee leren leven, maar teleurstellend blijft het wel.
Mijn fantasie slaat soms op hol, hij staat altijd met twee benen op de grond. Ik weet niet wie er meer te benijden is.
Marloes 
heerlijk wegdromen in de (on) werkelijkhied.
Een mens moet kunne fantaseren. Zonderd romen zou ik het echt niet redden in deze wereld en met de dagelijkse portie ellende die ik tegenkom.
Heb je het laatste boek van Potter al?
Gelukkig maar dat je dan zo’n wegduikboek ermee hebt verdiend!
Wat knap dat je kunt dichten!!
En er nog een prijs mee winnen ook!
Heerlijk, die Harry Potter, heb sinds zaterdag deel zes in huis en vermaak me weer uitstekend :).
Veel leesplezier!!
Groet,
Yvette
Mijn vrouw is al drie dagen niet meer aanspreekbaar. Elke keer als ik probeer haar uit het boek te halen probeert ze me te veranderen in een steen of zo.
Ik wilde dat ik zo kon fantaseren bij volle bewustzijn. Ik moet het doen met mijn dromen, dus met mijn onderbewustzijn.
Ben je niet een beetje oud voor Harry Potter?
Vast wel Mack, maar een kniesoor die daar op let..
Nou ja, dat zeg jou nou wel, maar die jongen is nog geen 18 hoor. Er zijn er voor minder de gevangenis in gegaan.
Toe nou Mack, ik zou zijn oma kunnen zijn.. 😉
Aaachh… ik herken het gevoel van geen interesse vinden. Gelukkig leven we hier met je mee. Gefeliciteerd met je bon!
weet je al welk boek je ervoor gaat kopen? (en doe maar geen zelfhulpboek a la ‘mannen komen van mars’. Helpt toch niks)