Gisteravond zat ze met roodbehuilde ogen naast me op de bank. Ze had zich op het laatste moment bedacht en was overgestapt naar de studie geschiedenis. Nu wist ze niet of alles wel in orde was. Ze kende niemand, ze wist amper de weg. Wat als ze niet beginnen mocht maandag?
Vanochtend vroeg ging ze de deur uit. Het begin van de introductie heeft ze gemist, maar vandaag en morgen zijn belangrijke dagen. Nog steeds onzeker, maar wel vastberaden ging ze op pad.
Zojuist had ik haar aan de telefoon. Superleuke mensen, geweldige groep!
Ze heeft haar bestemming gevonden
Marloes
Thuis in ´t bronsgroen eikenhout
Marloes 
ach ja… het blijven altijd kinderen toch…
leuke log… kom eens op die van mij langs…
Nou…bestemming…
Maar in elk geval kan ze een paar (vier tegenwoordig?) leuke jaren tegemoet zien.
En het is ook nog eens erg leuke studie. Wat wil ze nog meer?
ze zal zich nog wel vaker onzeker gaan voelen in het leven. En om ergere dingen ook nog.
Ah mooi, alles komt goed!
Ja, ineens een andere keuze maken is altijd onzeker, maar oh,oh, wat kan het goed uitpakken!!!
spannend allemaal zeg.
Moeders kunnen hem dan ook wel ernstig knijpen 🙂
Zo zie je maar weer, de zorgen van gisteren zijn vandaag alweer achterhaald.
lijkt me een stoere meid
fijn voor die meid. zo zie je maar weer, de onzekerheid welke het onbekende met zich meebrengt, werd overwonnen. Wie, welke leeftijd dan ook gaat niet vaak krampachtig om met deze oermenselijke eigenschap. fijn weekend
Mijn dochter zei toen de amper drie was: ‘Als ik groot ben, word ik restaurant!’ Dat is ze (35) nu, op Aruba.
Zoonlief wist niet wat hij moest worden, violist of iets in de techniek. Rond zijn vijftiende beantwoordde hij de vraag wat hij wilde worden met: ‘Rijk!’. Hij doet zijn best…
God zeg dat heb ik ooit ook nog eens gestudeerd. Wereldstudie.