” Ze heeft een permanente kamer in “Huis en Haard” toegewezen gekregen en in de loop van de volgende week verhuizen we wat van haar meubels” hoorde ik zojuist van haar oudste zoon. “Thuiskomen is echt geen optie meer, en ze heeft er zelf vrede mee” beweert hij. “We hebben geen haast met de verkoop van het huis maar het zal er ter zijner tijd wel van komen”
Ik ben er verdrietig van. Ze heeft 11 jaar naast me gewoond. Ik heb de ziekte en het overlijden van haar man intens meebeleeft en me zo goed en zo kwaad als het ging een beetje om haar bekommert. Ze genoot van haar huis en vooral haar tuin waar ze altijd te vinden was zo gauw het weer het toeliet.
Ook al kan ik altijd bij haar op bezoek,ik zal haar missen
Marloes 
Dat kan ik me voorstellen. 11 jaar is best wel lang.
Nu moet je maar weer afwachten wat er naast je komt wonen 😉
O hemel Corrie, daar wil ik nog niet eens aan denken.. 😕
sterkte!
voorderest Leuk weblog hoor… 🙂
kom ook eens kijken op mijn weblog en laat wat achter…
Ja, weer een afscheid..
Onvermijdelijk, maar elke keer weer pijnlijk om mee te maken. Nu hopen dat er bij ‘Huis en Haard’ goed voor haar wordt gezorgd, en dat haar kinderen zich ook om haar blijven bekommeren!
@Meisje met bionische krachten: vlei ik mezelf nou enorm of is mij de eer te beurt gevallen om jou opnieuw te dopen? 😀
Hmmm…. zei haar zoon niet dat het tijd werd dat ze ophield met faken?
Ik kan het me heel goed voorstellen Loes, dat je haar gaat missen, bovendien moet je ook maar weer afwachten wie je dan als buren krijgt…. Hopelijk leuke mensen;-) en ik hoop van harte dat je buurvrouw het een beetje naar haar zin krijgt in Huis en Haard… aan de naam zal het niet liggen, die klinkt in ieder geval gezellig.
@Marloes. Ze is in ieder geval niet helemaal verdwenen. Harstikke lief van je trouwens “en zo goed en kwaad….”.
Doen niet veel buren je na.
Lees ik hier zachtjes de ondertoon: zoon heeft geen zin meer in zorg om moeder en heeft een plekkie in een tehuis voor haar geregeld?
(of ben ik dan te cynisch op de vroege morgen?)
Misschien mag ze af en toe bij jou in de tuin zitten…. Ik vind het altijd triest als mensen hun laatste jaren in zo’n tehuis moeten slijten.
Ik denk dat het in dit geval het beste voor de buurvrouw is Roos. Ik heb het nog niet meegemaakt, maar ze schijnt echt af en toe te de weg kwijt te zijn. Huis en Haard is een prachtig oud bejaardenhuis. Ze had het slechter kunnen treffen.
“Thuiskomen is geen optie.”
Ik ben ervan overtuigd dat iedereen altijd de beste bedoelingen heeft, maar ik hoop toch niet dat het mij ooit overkomt. 😕
Mij ook niet SmaRts. Ze is zo verdrietig en dat gun je haar echt niet.
Op het perron van het afscheidsstation is het altijd moeilijk toeven, Marloes….