De hoogste tijd dat ik het toegeef. Verbaal sta ik niet sterk in mijn schoenen. Teveel en te vaak laat ik mij leiden door emotie en elke zakkenwasser met een grote bek haalt mij zonder problemen onderuit. Niet alleen hier op mijn log, ook in het dagelijkse leven loop ik daar tegenaan. Dat wil nog lang niet zeggen dat ik dom ben. Ik kan alleen de woorden niet vinden. Het is frustrerend als je wel de vinger op de juiste plek leggen kunt, maar dan moet afhaken omdat je niet voldoende bagage hebt om die vinger ook daar te houden.
De hele Chiavo discussie en de manier waarop ik onder tafel geschoffeld wordt heeft het weer eens pijnlijk duidelijk gemaakt. Toch vind ik nog steeds dat ik zo af en toe de confrontatie moet aangaan. Niet dat ik het ooit zal winnen, maar om uiteindelijk zelf sterker uit de strijd te komen.
Nadat ik de door jou bedoelde discussie heb doorgelezen, blijft bij mij niet de indruk hangen dat je onder de tafel geschoffeld werd. Wel dat er een fundamenteel verschil in reageren bestaat tussen de mensen die emotioneel, en diegenen die rationeel reageren. De juiste woorden vinden om je reactie te verwoorden, is inderdaad moeilijk.
Blijf alsjeblieft stukjes plaatsen die discussie oproepen, ik reageer er niet altijd op maar ze zijn wel “food for thought” en dat is me heel wat waard.
nou kom op Loes,
je bent helemaal niet onder de tafel geschoffeld.
er is alleen een duidelijk verschil aangetoond, dat er warme gevoelige mensen zijn (ja jij) en emotieloze kouwe kikkers (ja zij)….
en dan zijn ze ook nog eigenwijs en willen ze gelijk hebben,maar dat hebben ze dus niet……(vindt ik)
Ik probeer het schoffelen zoveel mogelijk te beperken tot mijn aardbeienveldje. In die discussie probeerde ik ook al aan te geven dat ik alleen maar wilde weten hoe en waarom. Maar dat zal mijn zwakke kant zijn, dat het zo verkeerd aankomt.
De woorden van Rob (empathie en zo) heb ik even opgezocht in het woordenboek. Misschien dat ik daar wat meer mee ga doen.
Maar ik blijf wel m’n zak wassen hoor, dat vind ik wel zo hygisch.
(Lieve Marloes, ik wil je helemaal niet frustreren!)
ach Lennard,
aan heel je schrijven kan ik lezen dat jij iemand bent die alleen praatjes heeft achter zijn toetsenbord…..
je noemde me zelfs l*l,
10 tegen 1 dat je dat irl noooooit tegen mij zal zeggen.
Dat is dan ook mijn probleem Lennard en heeft niets met jou te maken. Ik zal moeten leren om te gaan met het gevoel van machteloosheid als ik me niet uitdrukken kan zoals ik het zou willen.
Ik blijf me verbazen over hoe goed tijdelijke mij kent. Ik zou ‘m bijna paranormaal noemen.
Gevoelloze kouwe kikker, l*l. De kans dat ik het irl zou zeggen is nog altijd groter dan de kans dat ik je irl tegenkom. Denk ik.
En volgens mij kan ik * niet eens uitspreken zoals het hoort. Maar dat is een bijkomstigheid.
Mijn reqctie op dit stukje staat bij de gewraakte discussie 🙂 da’s weer eens wat anders dna gewoon hier te reageren.
Tijdelijke, zou jij je naam niet eens veranderen in permanente? Zelfs een gevoelloze kouwe kikker als ik zou je nei twillen huwen, dus….
Ik heb me niet in die discussie gemengd omdat ik er zelf niet uit ben. Het is een heftig onderwerp waarbij je denk ik heel makkelijk gaat oordelen voor een ander terwijl je diens situatie niet kent. En omdat ik te weinig kennis heb van versterven [wat er onder Lennards link stond heb ik vluchtig doorgelezen -het was zon lange lap- maar dat heeft me niet echt overtuigd]
Wat jij hebt of denkt te hebben, heb ik ook last van. Ik kan wel dingen roepen maar ze niet in detail met woorden onderbouwen. Voel me ook zo onder de tafel geluld door mensen met iets meer kennis van zaken. Vandaar dat ik zelf eigenlijk liever niet meer discussieer, maar wel bij anderen meelees 🙂
@Pien,
je weet maar nooit Pien……..,
of ben jij voor de vrouwtjes??
nee hoor Pien,
maak je om mij maar niet druk,
neem maar van mij aan dat ik al jaren gelukkig ben getrouwd…..
en jij die zo van feiten en verdiepen bent had dat allang op me log kunnen lezen….
eerst ergens in verdiepen en dan bleren…… toch…..?? 😉
trouwens doet er veel toe in deze discussie de opmerking van jou……
@Lennard,
zielig koud sulletje……
eerst tegenkomen en dan kijken of je durft te zeggen……100 tegen 1 van niet..
(inzet iets verhoogd)
Marloes, Von even dit. Ik begin zo langzamerhand de ervaring en het inzicht te krijgen dat die mensen die hun twijfels over zichzelf hardop durven uitspreken, hun kwetsbaarheid dus tonen, meer kracht hebben dan al die figuren die op alles een antwoord hebben, over alles kunnen redeneren, die evenveel kennis hebben als een omgevallen boekenkast en dat ook nog eens nadrukkelijk willen etaleren. Compenserend gedrag, meestal van mannetjes die hun weg of hun plekkie nog in het leven moeten vinden. Maakt onzeker. En dan doe je dus net als kinderen in het donker. Hard en veel praten. Dus Marloes, Von, niet teveel van onder de indruk zijn en als je niet de goeie woorden hebt, je eigen kracht tonen door stil te zijn. De kracht van de stilte heet dat. Ik weet ook niet alles en ik twijfel ook genoeg (ook aan mezelf). Nou, dan houd ik toch gewoon mijn mond en kijk wat om me heen. Zie je ook nog eens meer dan wanneer je praat. Dus laat dat gerust maar aan anderen over. Marloes, Von, allebei succes ermee. Moet vast lukken.
Maar waarom dan een weblog nemen?
Nu voel ik me ongemakkelijk. Er wordt hier een discussie aangeslingerd en als je er aan mee doet ben je als een kind in het donker, en kouwe gevoelloze kikker, zielig koud sulletje etc.
Ik zeg hier gewoon niks meer.
Ja Pien, dan zou ik aan jou kunnen vragen waarom jij er geen hebt. Zo lust ik er nog wel een paar.
@ Lennard Juist nu zou je moeten laten zien dat ze het bij het verkeerde eind hebben. Onze discussie over het versterven maakt meer los dan ons misschien lief is, maar daar leren we hopelijk dan ook weer iets van?
Sorry Marloes ik had het niet tegen jou, maar tegen Rob: die schijnt het beter te vinden om te zwijgen als je een mening hebt, maar die niet helemaal duidelijk kunt maken. Ik denk dta je meer leert door wel te uiten wat je vindt/denkt/weet, omdat je dan meer kans loopt iets te leren in de discussie.
Ik leer bijvoorbeeld van jou dat ik “onderschoffelend” overkom, terwijl dat niet de bedoeling is. Handig om rekening mee te houden, niet makkelijk…
@ Pien, wat ik al eerder tegen Lennar zei, geldt ook voor jou. Het is mijn probleem als jullie me dat gevoel geven en daar moet ik mee leren omgaan.
@ Pien: Oh, je had het tegen mij? Nou, als je mijn commentaar goed had gelezen, dan had je kunnen begrijpen dat ik ook niet alles weet en genoeg aan mezelf twijfel. En in die situaties houd ik mijn kakel dicht, zoals ik ook niet de behoefte heb om over alle mogelijke delicate levensvragen mijn mening te vertolken laat staan dat ik er een mening over kan hebben. En dan nog iets. Wijsheid en kennis ontstaan bij twijfel. Dus laat mij maar wat vaker twijfelen in plaats van mijn stemgeluid en mijn mening te pas en te onpas te laten horen.
@ Marloes:
Het is dus maar voor ten hoogste 50% jouw probleem, als het al jouw probleem zou moeten zijn, vind ik. Maar dat heb ik je al duidelijk gemaakt.
@ rob: Als jij Marloes aanraadt haar kakel dicht te houden bij twijfel (dat deed je namelijk volgens mij), dan vraag ik mij af waarom zij dna nog een weblog heeft. Kort door d ebocht, maar Marloes zet er juist vaak nadenkertjes en discussiestuken op, dus jouw advies kwam wat vreemd op mij over, dat is alles.
Twijfel is de basis van alle kennisvermeerdering, helemaal mee eens. Ik twijfel dus ik besta 🙂
@ Pien: Heb jij trouwens een weblog? Daar kun je je zelf mee zichtbaar maken, kwetsbaar opstellen, jouw vragen en twijfels aan anderen doorgeven. Dat is kracht. Niet het spuien van kennis en feiten en overal een antwoord op weten. Heb jij een weblog?
Nee, heb ik (nog) niet Rob, maar wie weet.
Overigens vind ik dat je je op andersmans weblog ook kwetsbaar kunt opstellen, daar is geen eigen stek voor nodig.
Pien, met dat laatste ga ik met je mee. Zijn we het toch een beetje eens geworden…
Rob, ik val best mee in het echt….
“Onthoud je van het diskwalificeren van diegenen die het niet met je eens zijn”
En toen ondernam ik een poging om erachter te komen waar ik dat deed. Want ik ben niet zo star en statisch als sommigen hier wellicht vermoeden. Ik ben er nog steeds niet achter waar en hoe ik dat diskwalificeren heb gedaan.
Vervolgens krijg ik wel de indruk dat er door sommigen uit alle macht wordt geprobeert om mij te diskwalificeren. Maar nu bedenk ik me opeens dat ik daar zelf helemaal geen zin heb.
Dus daarom blijf ik toch maar reageren Marloes. Op mijn eigen manier. Zolang jij het goed vindt.
Ik vind gelukkig heel veel goed Lennard, dus daar hoef je je geen zorgen over te maken.
Een hoeraatje voor Lennard (en xc3xa9xc3xa9n voor Marloes).
Ik heb de discussie gelezen. Inmiddels is ze overleden. Wat mij vooral bijstaat is dat ze oorspronkelijk vanwege anorexia in een coma is geraakt.
Wat Lennard betreft; ik heb als verpleegkundige gewerkt en de verschillende proefschriften en meningen over versterven ken ik. Ik heb mijn twijfels.
Vooral omdat ik zelf anorexia patiente ben. Nu ben ik niet meer in een acuut stadium, hoewel het wel verontrustend is dat “mijn” generatie aan het doodgaan is; 6 in de laatste anderhalf jaar.
Ik ben letterlijk uitgehongerd geweest, was nog wel bij bewustzijn, en speelde het nog klaar mijn sondevoeding in de wc te spoelen.
Uithongering , versterving is NIET pijnloos. Integendeel. Ook in de momenten waarop ik wegzakte in slaap/subcoma, voelde ik de pijn, waarbij ik natuurlijk alleen voor mezelf kan spreken.
Proefschriften zeggen niet alles. Mijn mening als individu ook niet. Maar ik wilde het toch even kwijt.
@heidi: welke pijn dan? ik ben zelf ook an-patiente en hoewel het nu goed met mij gaat, heb ik in dezelfde fase gezeten als jij. ik wilde heel graag wegzakken in slaap of in subcoma, omdat ik juist dan de geestelijke pijn niet meer voelde. lichamelijke pijn had ik sowieso niet. misschien is het inderdaad voor ieder persoon anders??
mijn zus is verpleegkundige en die zegt hetzelfde als lennard en pien: het is een rustige dood, die mensen vaak ook (bewust of onbewust) zelf verkiezen.
moeilijke zaak.