Humaan?

Iedereen heeft er wel een mening over. Stel jezelf eens de vraag hoe je zou reageren als het je eigen kind zou zijn. Elke beweging, elk contact zou je aangrijpen om jezelf er van te overtuigen dat hij/zij je wel degelijk hoort.
Je kind van honger en dorst laten sterven, hoe humaan is dat?

0 gedachten over “Humaan?

  1. Ik vind het een vreselijk moeilijke kwestie. Dat je na 15 jaar de hoop opgegeven hebt, snap ik wel, maar waarom op die manier laten sterven? Dat kan toch pijnlozer? Moeilijk…

  2. @hb: dit betreft de comapatixc3xabnte in Florida.

    Het is een heel moeilijke zaak vind ik.
    Mag de doodstraf wel? En het niet voeden van een comapatixc3xabnte niet?
    Ik kan me als ouder voorstellen dat je je kind wilt houden, maar zijn de tekenen die zij geeft wel ‘bewust’? En wil je je kind als kasplant voort zien leven? In een bed, zonder alle contacten en ervaringen die bij een leven horen?

    De echtgenoot kan de leefomstandigheid van zijn vrouw na 15 jaar (en volgens mij al eerder; dit loopt geloof ik al 7 jaar) niet langer aanzien en wil een humane oplossing. Hij wil verder, misschien zelfs een nieuw leven met een ander opbouwen.

    Ik ben het met Jet eens, dat de manier waarop niet de juiste is. Er moeten andere manieren zijn, maar dat zal politiek gezien wellicht nog meer opschudding veroorzaken.

    De vrouw zo door laten leven? Ik zou het niet willen. Ik ben geen ouder, maar dit lijkt mij een hopeloze zaak.
    Zonder voeding laten afsterven? Nee, dat niet.

    Ik vind het zo tegenstrijdig: wel de doodstraf hanteren, maar hier zo’n enorm circus van maken…

  3. Dat is denk ik ook de grooste factor in dit hele drama. Manlief kan niet scheiden want dan loopt hij de schadevergoeding mis die zij gekregen heeft en dus zoekt hij een “humane” manier om haar uit haar lijden te verlossen.
    @ Sjaan, ik kan je verzekeren dat je als ouder altijd denkt dat je kind je wel degelijk “hoort” en dat er wel degelijk contact is. Alles is draagelijker dan de dood in dit geval

  4. Ik niet! Je denkt misschien dat er contact is, maar is het draaglijker dan de dood?? Ik ken oduers van een kind in coma die zeggen: alles beter dan dit “leven”, zelfs de dood.

  5. Trouwens, die echtgenoot wil misschien echt het beste voor zijn vrouw, namelijk de dood. Heeft zij niet zelf altijd gezegd zo niet te willen leven?? Waarom wil iedereen toch altijd het slechtste van een ander denken?

  6. Als ouder wil je niet loslaten, ondanks…’if you love somebody set them free’. Mijn moeder zei altijd dat er niets ergers was dan het verliezen van een kind. En zij kon het weten.

    Maar kies je (men / hij / de ouders, zxc3xadj in ieder geval niet) dan toch voor euthanasie dan is er natuurlijk een veel humanere manier dan verdorsten, maar zelfs in Nederland wordt actieve euthanasie niet vaak toegepast vanwege de juridische verwikkelingen.

    En hier in Nederland dan? Hier komt het bijna op hetzelfde neer: Mensen worden onder de morfine gehouden zodat eten en drinken (bijna) niet meer mogelijk is, onder het mom van pijnbestrijding. En omdat de stervende zogenaamd in slaap raakt en vredig (!) inslaapt. Een infuus wordt niet aangelegd want dat is levensverlengend.

    Ik generaliseer en weet (ook ervaring) dat het anders kan zijn. Het blijft hardstikke moeilijk.

  7. Eigenlijk heb ik geen zin om hierover te redeneren. Ik weet het niet. Ik heb de situatie gelukkig nooit hoeven ondervinden, dus ik weet het echt niet. Dus is elke bijdrage van mij zinledig en abstract. Waar ik wel van baal is dat ook nu weer de Amerikaanse politiek, dus Bush en de neocons, zich voor het eigen gerief meester maakt van deze kwestie, schermend met ethiek en geloofsbeginselen. Noemden we dit soort lieden niet Farizeeers?

  8. Zelf vader van drie kinderen, lijkt mij niets erger dan een kind te moeten verliezen. Ik heb gezien wat het mijn ouders heeft gedaan, toen mijn oudste broer aan kanker stierf. Het lijkt mij echter ook vreselijk je geliefde kind of partner jaar na jaar daar zo te zien liggen en te weten dat hij of zij naar verwachting nooit meer deel zal kunnen nemen aan het leven.
    Het niet meer toedienen van voedsel of drinken wordt door een aantal mensen als inhumaan gezien, maar is het het lichaam zelf niet, dat al jaren geen voedsel tot zich neemt?
    Hoe humaan is het een mens kunstmatig in leven te houden?
    Laat haar gaan…

  9. Een spuitje zou humaner zijn. Ik hoorde gister van mijn moeder, een gelovige vrouw, over een vrouw die 3 weken in coma gelegen heeft na een ongeluk. Ze voelde wel degelijk alle pijn van haar verwondingen. Hoe verschrikkelijk moet het zijn om daar al 15 jaar machteloos te moeten liggen, niets kunt doen om zelf aan te geven: ‘Maak er een einde aan!’ Dat doe je je kind toch ook niet aan?

  10. Ook ik weet uit naaste ervaring hoe verschrikkelijk het is om een kind te verliezen. Mijn zus en haar man moesten beslissen of hun kind aan de life support bleef of niet. De hersenvlies ontsteking had zoveel schade aangericht dat dit kind ook geen leven meer gehad zou hebben. Tijd om na te denken was er toen niet.
    Maar om nou 15 jaar na dato een leven op die manier te bexc3xabindigen?

  11. Marloes, ik vind het ook geen humane oplossing. Die man gaat het volgens mij alleen om geld, een andere verklaring zie ik niet voor zijn gedrag.
    Hoe lang is hij nou helemaal met haar samen geweest?
    Maar jouw zus en haar kind: wat gruwelijk! Mijn ergste nachtmerrie, zoiets.

  12. Ja hallo, als die man het meteen de 1e maand had gewild, was het ook niet goed geweest. Hij is trouwens al 8 jaar hierover bezig! En hij kan het ook niet helpen dat een spuitje helemaal streng verboden is in Amerika.
    Nogmaals versterven is niet wreed; je zakt gewoon langzaam weg.

  13. Versterven is een dragelijke dood. En het is het enige wat die man kan doen, een spuitje geven kan al helemaal niet in dat gekke land waar Bush z’n vakantie afbreekt om z’n conservatief christelijke kudde stemvee tevreden te houden.

  14. Versterven is te omschrijven als: “Bewust of onbewust het stervensproces aangaan door niet meer te eten en (minder) te drinken” of “Het op geleide van de afnemende behoefte aan eten en drinken achterwege laten van (kunstmatige) toediening van vocht en voeding teneinde het onafwendbare sterven te respecteren en zo draaglijk mogelijk te maken”.

    Voedselweigering is al eeuwen oud. In het Oude Rome en in Griekenland was ‘hongeren’ een bekend verschijnsel bij vooraanstaande oude mannen, die gezien hun leeftijd niet meer in staat waren hun functie naar behoren uit te oefenen. Door voedselweigering kozen zij voor een “waardige dood”. In de 11e tot de 14e eeuw was er in Frankrijk een religieuze groepering, de Katharen genoemd. Zij vonden het normaal dat ernstig zieke mensen niet meer aten en weinig dronken. Dit bespoedigde het stervensproces en zou de zieke verlossen van een pijnlijke dood.

    Bij onthouding van vocht en voedsel gaat het lichaam zijn eigen voorraden aanspreken en ontstaat er dehydratie of uitdroging. Uit onderzoeken blijkt dat:
    xc2xb7Uitdroging in de terminale fase een symptoomarm toestandbeeld is, waarbij de patixc3xabnt, door een daling van het bewustzijn, een verminderde pijnbeleving en een verminderde kans op kortademigheid en braken, veelal een rustig sterfbed geeft;
    xc2xb7Dorst en honger ten gevolge van uitdroging en het niet meer tot zich nemen van voedsel in de beginfase van een terminaal stadium soms voorkomen, maar dat deze “symptomen” vrijwel altijd met eenvoudige lokale maatregelen, zoals een goede mondverzorging, zijn te verhelpen.

Geef een reactie op Sjaan Reactie annuleren