Alle tanden die ik gisteren had zitten nog keurig op z’n plaats. Alleen een van mijn kiezen heeft een metamorfose ondergaan, boren, plamuren, u kent het denk ik wel. Zonder verdoving dames en heren en daar verdien ik toch op z’n minst een klein applaus voor.
Vandaag mag ik naar de parodontoloog. Ook heel fijn. Vooral als ik van mijn nieuwe tandarts de opdracht heb gekregen om de parodont even op zijn vingers te tikken. Hij laat namelijk de twee kronen voor in mijn mond steeds ongemoeid (is ook heel pijnlijk kan ik u verzekeren), maar volgens de tandarts helpt hij ze zo alleen maar verder om zeep en dat kunnen we nu nog even niet hebben. “Even een verdoving en je voelt er niets van” (zegt de tandarts).
Laat ik nu een godsgruwelijke hekel aan spuiten hebben.
Marloes
Thuis in ´t bronsgroen eikenhout
Marloes 
Ja en wat is dan vervelender: de spuit of de behandeling zonder verdoving. Helaas kan je dat zelf vooraf zo moeilijk beoordelen.Dus kies je toch maar weer voor de verdoving en roept de tandarts weer “u voelt even een klein prikje….komt ie” Grrrbbll#%&%$
hoezo klein prikje?? 😦
Ik heb het wederom zonder verdoving gedaan. Ik word een echte grote meid..
Geweldig! Go girl!
Dus het applaus zou nog groter worden als je het met verdoving had gedaan? Geef mij maar een spuitje en geen pijn…
En toen was het drie dagen stil in Huize Marloes? 😉