Het begin van het einde

Er gebeuren vreemde dingen met mij tegenwoordig.Ik begon eerst langzaam maar zeker het gevecht met de zwaartekracht te verliezen. Was ik ruim een jaar geleden nog een rijpe vrouw met een redelijk geproportioneerd lijf, nu begin ik meer en meer op een scharminkel van middelbare leeftijd te lijken. Rimpels, plooien en kwabben komen werkelijk overal tevoorschijn.
Sinds een paar weken merk ik nu dat ook mijn smaak aan het veranderen is. Mijn dag begon pas als ik mijn eerste kop koffie achterover sloeg, maar ik krijg het spul mijn strot niet meer door. Hoe vermanend ik mezelf ook toespreek, het wil gewoon niet meer. Vanochtend heb ik het echt voor de laatste keer geprobeerd. Na de eerste slok ging de hele inhoud van mijn beker weer de spoelbak in. Bitter, ranzig gewoon. Als ik nu nog mijn liefde voor zoetigheid zou kwijtraken ala, maar koffie? Het begin van het einde denk ik dames en heren. Beetje bij beetje raak ik alles kwijt.
Nu heb ik alleen mijn verstand nog

0 gedachten over “Het begin van het einde

  1. Hou op schei uit Marina…Mijn nek lijkt af en toe wel verwant aan de kalkoen en mijn hart gaat soms zo te keer dat ik denk dat het 3 huizen verder nog te horen moet zijn. Het ergste vind ik de schele hoofdpijn die nu eens per maand zijn opwachting maakt. Misselijk makend gewoon

  2. Smaken veranderen zeker, maar misschien stelt het jou gerust wanneer ik zeg dat zesentwintige jarige seksgoden (ahum :P) daar ook evengoed last van hebben? Als kind moest alles chocolade op mijn brood zijn en tegenwoordig houd ik erg van zwaar belegde broodjes met salami/kaas en diverse saladesmeersels (zalm, ei, satxc3xa9, ham-prei).

    Yummie, ik krijg een beetje trek in een late snack hier. 😀

  3. OMG…… wat staat me nog te wachten… geen koffie meer lusten…. dat is echt het begin van het einde.

    Het klinkt allemaal niet fijn Marloes…. brrr. Sterkte.

Geef een reactie op Roos Reactie annuleren