Terwijl ik probeer mijn trui goed om aan te trekken zonder hem uit te trekken, blijft mijn kettinkje ergens aan haken en zit ik vast. Typeert een beetje de fase waarin ik mij bevind op dit moment, denk ik bij mezelf. Niet vooruit, niet achteruit, stilstaan
Moeizaam verder worstelend bedenk ik dat ik diep van binnen op dit moment ook helemaal niet gelukkig ben. Niet op en met mijn werk, niet thuis maar al helemaal niet met mezelf, boosdoener nummer een. De aanstaande jaardienst voor mijn moeder speelt een rol, maar die is marginaal. Het zit dieper. Ik merk het aan mijn slaappatroon dat ineens lijkt te veranderen. Midden in de nacht wakker worden en de slaap niet meer kunnen vinden, zonder dat er een aanwijsbare reden voor is. Niet kunnen genieten van de dag die ontwaakt.Te veel negatieve invloeden om mij heen beperken mijn zicht.
Aan mijzelf kan ik werken, thuis valt ook nog wel te overzien, maar wat mijn werk betreft…
Zo verschrikkelijk jammer, want het is en blijft een wereldbaan
Marloes
Thuis in ´t bronsgroen eikenhout
Marloes 
Ik vind het al geweldig dat je zo openhartig over jezelf en je gemoedstoestand kunt schrijven. Ik krijg het niet elkaar. Misschien kun je daar een onsje moed uit putten……
Als je er geen invloed op hebt, is er maar xc3xa9xc3xa9n oplossing: laat los! Daarmee bedoel ik niet dat je ontslag moet nemen (zeker niet als het ‘de leukste part time baan van Nederland’ is!) Maar neem afstand van de dingen die je minder leuk vindt aan je baan, en focus op de leuke kanten. Het heeft mij enorm geholpen om op een dag te beslissen dat ik me NIET meer ging ergeren aan het wanbeleid van de leiding; dat ik me NIET meer ging storen aan collega’s die van de werkplek een wespennest maakten etc… Heus, HET KAN Wxc3x89L!!! gewoon je bezig houden met datgene waar je wxc3xa9l invloed op hebt. Wat let je? (dit laatste is een serieuze vraag: wat let je?) 🙂
Vandaag kreeg ik ongeveer hetzelfde advies Zilver. Iets anders verpakt, maar toch. Het komt er op neer dat niet iedereen mijn motivatie en perfectionisme heeft en dat ik dat ook niet mag verlangen. Men mag schijnbaar wel van mij verlangen dat ik mijn normen en waarden aan de kant zet voor anderen. Ik vind dat heel erg dubbel.
Perfectionistische mensen maken het zichzelf altijd erg moeilijk, ik ben er zelf ook eentje. Het is moeilijk om je dan niet aan dingen te ergeren. Ook de dingen waar je eigenlijk geen controle over hebt.
@Marloes: de clou is dat je het dus niet voor anderen doet, maar voor jezelf. Je stopt niet met je te storen aan anderen voor die anderen, maar omdat je anders geen deel van leven hebt, ervan uitgaande dat je geen invloed hebt op het gedrag van de ander, maar wxc3xa9l op hoeveel jij je van dat gedrag aantrekt… geloof me, ik begrijp je beter dan je denkt… 8)
Als het dan zo’n wereldbaan (en baas) is, moet er toch ook een mogelijk zijn om je onvrede daar te uiten? Samen oplossingen vinden. Of is het toch niet alleen persoonlijk? Succes.
Aangezien je zegt dat het je algehele gemoedstoestand betreft zou ik zeggen, wacht even af voor je al te rigoreus veranderingen gaat forceren. We zitten in de meest depressieve week van het jaar, dus tanden op elkaar en even doorbijten tot de lente komt.
Zit het dan nog niet lekker, heb je in elk geval de juiste verander-energie om je heen.
Sterkte!
@ pauline, depressieve week..is zoiets meetbaar?…