Het loopt even niet lekker. Niet dat ik niet genoeg te vertellen zou hebben, integendeel, maar ik ben een beetje de vorm kwijt. Bovendien zijn er enkele onderwerpen die nogal gevoelig liggen en die een beetje tactisch verpakt dienen te worden. Daar hapert het bij mij nogal aan, tact. Over het algemeen ben ik de bekende olifant in de porseleinkast. Collega’s vinden het vreemd dat ik me druk maak om zaken die ‘gewoon’ geworden zijn. Daar heb ik een uitgesproken mening over, maar die durf ik al bijna niet meer te ventileren, omdat ik in de minderheid ben. Zelfs hier, waar ik van mijn hart geen moordkuil zou hoeven maken ben ik tegenwoordig voorzichtig met mijn kritiek. Het zou zomaar verkeerd opgevat kunnen worden. Bitter hoor, ingehouden gal
Marloes
Thuis in ´t bronsgroen eikenhout
Marloes 
Kom, dit is toch jouw plekkie, waar jij ongelimiteerd je gang kunt gaan? Daarom word je gelezen en daarom gewaardeerd. Aan water bij de wijn heeft niemand wat. Dus kom op, brand maar weer gewoon ouderwets los. En wie er niet tegen kan, die moet toch gewoon weg blijven?
Niet alles kan op internet, Loes en dat zou ik dan ook zeker niet doen. Er zijn ook andere manieren om je ei kwijt te kunnen raken en je weet wat ik bedoel…
Tja, binnenvetten is nu ook weer niet goed.
Let dus op dat je het ventileert.
Sterkte in de strijd, Marloes..!
Inderdaad kan je niet allen spuien op een weblog, op het werk of thuis.
Probeer toch en andere uitlaatklep te vinden, teveel gal in je lijf is niet goed voor je.
Niet doen! Spuwen!
hee, Marloes… hier kijk ik van op. Ik dacht niet dat jij je zou laten weerhouden door hoe een ander je kritiek zou kunnen opvatten! Je hebt niet voor niets zo’n mooie disclaimer!!! 8)
Marloes, je laat je op je eigen plekkie toch niet in een hoekje duwen? ’t Is van jou!
Ik snap wat je bedoelt Loes, niet alles kan op het net.
maar ingehouden gal moet je ergens kwijt kunnen dus pak het toetsenbord en knal het op de mail 🙂
Je hebt zat ogen die het dan kunnen lezen 😉