Terry Chiavo is na meer dan 10 12 dagen zonder eten of drinken nog steeds in leven. Het geruzie om haar begrafenis is wel al begonnen. De echtgenoot wil haar laten cremeren, zeer tegen de wens van de ouders in.
Hoe wreed kun je zijn?
Marloes
Thuis in ´t bronsgroen eikenhout
Marloes 
Die opmerking van Pien over het iets aannemen van iemand die er voor gestudeerd heeft vind ik wel een mooie.
En daar wou ik het bij houden.
En dat Lennard altijd gelijk heeft natuurlijk.
Tuurlijk Mack, wat jij wil.. 😉
De ethische discussie is een andere. Ik vind – net als Lennnard 🙂 – dat mijn man mag beslissen en niet mijn ouders en dat ik graag actieve euthanasie zou willen als ik in zo’n toestand kwam. Maar in Amerika is dit het hoogst haalbare inzake laten sterven. En dat is niet onmenselijk t.o.v. Terry, maar voor haar ouders is het natuurlijk een drama. En voor haar man waarschijnlijk ook ondanks alle schuld die hij naar zich toe geschoven krijgt.
Vrijgezel; die opmerking over de dierenarts slaat kant noch wal. Natuurlijk voelt een hond pijn als hij een prik krijgt! De dierenarts die dat ontkent, is niet helemaal goed!
@ Lennard; De crux van mijn comment was de zinsnede “Gelijk hebben en gelijk krijgen” Misschien heb je wel het grootste gelijk van de wereld met al jouw argumenten, scripties, proefschriften, etc, dus met al jouw kennis. En toch zul je nooit gelijk krijgen. Waarom niet? Omdat jij denkt dat je jouw argumenten met de voorhamer er bij iemand anders in moet hengsten. En dan gaat het dus mis. Waarschijnlijk kom je verder in het debat als je je eens wezenlijk ging verdiepen in degene waarmee je debatteert, in motieven, gevoelens, habitus. Weet je hoe dat heet? Empathie, invoelingsvermogen, gevoel, compassie. Dat zou je eens meer in de strijd moeten werpen in plaats van al je weetjes. Wedden dat je dan ook een werkelijk inhoudelijk debat kunt voeren, juist omdat de scherpe kanten er vanaf zijn. En hoef je ook geen diskwalificerende opmerkingen te maken.
En voor de rest heb ik geen zin om inhoudelijk met jou over dit onderwerp te discussieren. Ik vind er best wel wat van, maar ik twijfel ook te zeer. Ik heb afgeleerd om alles zeker te weten. En omdat dit een wel erg heikel onderwerp is, verkies ik er over te zwijgen.
Nou Rob, het komt er misschien beroerd uit maar de motivatie van de ander is toch wel degelijk waar ik naar op zoek ben. Dat is ook precies waarom ik vraag naar de beweegredenen van een ander.
Verdiepen in motieven, gevoelens, habitus, empahie, invoelingsvermogen, gevoel, compassie. Dat is allemaal heel mooi. Maar dat kan alleen bij iemand die meer zegt dan ” Nee, ik vind van niet” en verder niks.
Want dat, beste Rob, is wat er hier gebeurde.
Misschien zijn op dit moment mijn gevoelens die dood, overlijden en de manier waarop betreffen te veel gebaseerd op emotie.
Ik heb nooit gezegt dat ik de antwoorden had Lennard, ik ga er alleen klakkeloos van uit dat alles wat op papier staat ook klopt. Ik zie niet in wat daar mis mee is?
@Marloes: je bent wellicht een ‘niet’ vergeten in je laatste zin?
Dat is op zich een prima houding: kritisch, niet xc3¡lles voor zoete koek aannemen: doe ik ook niet. Maar soms is het verstandig om bepaalde bronnen wxc3xa9l op hun woord te geloven, omdat die niet zo maar een mening opschrijven, maar kennis proberen ove rte dragen. kennis is iets anders dan een mening en in onze westerse wereld is er in grote lijnen consensus over wat kennis is en aan welke criteria die moet voldoen. Dus als een wetenschapper mij iets vertelt over zaken die binnen zijn/haar discipline zijn onderzocht, neem ik daarvan aan dat het waar is. Zo werkt het nu eenmaal voor mij. En als er tegenstrijdige meningen zijn, probeer ik zoveel mogelijk kennis te vergaren en tracht te beoordelen wat het meest waarschijnlijk waar is (wetenschappelijk onderzoek geeft ook wel eens tegenstrijdige uitkomsten, niets is volmaakt).
Ik hoop dat je met deze informatie wat beter kunt verplaatsen in mijn standpunt, onderschoffelen is niet mijn bedoeling geweest! En dat kortzichtig was van mijn kant wat kort door de bocht…sorry, heeft misschien idd met jouw ‘woordentekort’ te maken. Ik denk dat we uiteindelijk dichter bij elkaar staan dan we nu denken 🙂 !
Zelf heb ik een scriptie gemaakt over versterven.Er is wel degelijk onderzoek naar gedaan.Bij mensen die aan het versterven zijn verdwijnt het honger en dorst gevoel. Daarbij moeten die mensen wel een goede verzorging krijgen, zoals mondverzorging.Ik ben zelf werkzaam in de zorg en heb met dementerende mensen gewerkt.Daar komt versterven voor.Maar wat dachten we van mensen met kanker en mensen met aids daar komt het ook voor enz.
In het geval van Terry vind ik het allemaal tegenstrijdig.Ik kan haar man goed begrijpen en de ouders ook wel.Maar toch is het in zo een situatie belangrijk om je in de persoon in te leven,wat had ze vroeger gewild als ze zo zou eindigen.Dan zou het misschien de situatie iets verdraagzamer kunnen maken wat niet wil zeggen dat het verdriet daarom minder word.
Lees net dat ze is overleden.
Dat jullie hier discussies houden over versterven, dat kan ik niet anders dan goed noemen (en Lennard is een vent naar mn hart)
Maar alsjeblieft, haal haar ouders en haar man er niet bij want niemand weet hoe het verhaal is. Je bent er niet bij geweest en dit is al zolang aan de gang dat er meer gelogen wordt dan dat je de waarheid ooit te horen zal krijgen. Daar moet je geen mening over hebben want door al het verdraaien van de waarheid kan je er nogal eens goed naast zitten.
Ik ben blij voor haar dat ze is overleden. Ik vind het erg dat er VAN BEIDE KANTEN geen respect meer is, zodat in ieder geval de begrafenis/crematie (dit is trouwens weer een rechtszaak) rustig zou kunnen verlopen.
Maar je ziet aan deze log wel dat het een gevoelig onderwerp is.
Ik reageer als ouder, vrouwtje, ik kan niet anders. Het is en blijft ten alle tijden hun kind. Dat ze er samen niet meer uitkomen is een ding wat zeker is. Het valt me zo zwaar om nog een goed woord voor de man over te heben in deze. Hij heeft wat hij wilde, zij is dood, waarom blokkeert hij die laatste wens van de ouders om haar te begraven dan ook nog? De katholieke kerk wijst crematie af en uit alles blijkt dat de ouders heel gelovig zijn. Zij moeten nu voor de rest van hun leven door met het idee dat hun dochter niet in de hemel komt.
Ik denk er ook precies zo over, totdat ik ga nadenken dat er ondertussen 15 jaar overheen gegaan is en die ouders ook wel de grootste klootzakken kunnen zijn die er op deze aardbol rondlopen. Je weet het niet.
Misschien had die man van haar alle goede intenties maar werd het door die ouders onmogelijk gemaakt. En ja, dan heb je na 15 jaar ruzie…… En dan vind je dat je in je recht staat. Je kan daar niks over zeggen.
En versterven…. Over 8000 jaar denken mensen daar nog steeds verschillend over. En dat is helemaal niet erg, zolang die kutBush zich er maar niet mee gaat bemoeien, want ben ik meteen al voor de tegenpartij. 😕
Ik vind een geloof er niet meteen van getuigen dat je het goed met iemand voor hebt. Misschien wilde Terry wel heel graag wat haar man nu voor haar verwoordt. Maar zijn haar ouders te gelovig om dit te kunnen begrijpen.
Maar ik heb me wel afgevraagd hoe dat nu zit. Van wie was Terry Schiavo nu eigenlijk. Van haar man of van haar ouders?
Eigenlijk is ze van zichzelf. Betekende dit dat elke Amerikaan een proces aan kon spannen om haar leven te bexc3xabindigen?
@ marloes : de katholieke kerk wijst crematie niet af hoor. In de bijbel kan je lezen dat je tot stof en AS zult terugkeren. As krijg je alleen maar bij verbranding. Wij zijn katholiek opgevoed (maar ik belijd het niet en ben niet gelovig) en mijn moeder en mijn zoon zijn alle twee gecremeerd.
erg interessante discussie wordt hier gevoerd, iedereen heeft recht op een eigen mening vind ik. De manier waarop die wordt verwoord is soms wel erg zwart/wit.
Ik Hoop oprecht dat er in de toekomst voor mensen ook een keuze komt, die ze zelf kunnen/mogen maken. Een spuitje of een pilletje met een overdosis morfine zou voor sommige mensen een geweldige dood kunnen zijn. Ik hoop niet dat ik ooit in een positie komt waarin er voor mij wordt besloten dat ik moet versterven….of dat ik jarenlang in een coma als plant verder zou moeten. maar goed, waar trek je de lijn….