Omdat maandag a.s. de winterschilder op de stoep staat zijn manlief en ik bezig aan een grote opruiming. Vooral de kamers van de jongens moeten het ontgelden want daar gaat het voornamelijk om. Ritjes heen en weer naar de ara en omdat er nog ruimte is in de kledingzakken ontkomt ook mijn kledingkast niet aan een kritische blik.
Hoe graag ik het ook zou willen maatje 38 zit er echt niet meer in. Opruimen dus die zomershorts.Weg bloesjes met rafelige kragen, t-shirts die duidelijk de oksels markeren en jasjes die al jaren in de kast hangen en daar ook niet meer uitkomen.
Behalve dat gele jasje, fel geel is toch weer in deze zomer? Terwijl ik het uit de stapel vis beloof ik mezelf het tenminste nog een keer te dragen dit jaar.
Anders gaat het echt weg, heus… ik beloof het!
Marloes
Thuis in ´t bronsgroen eikenhout
Marloes 
Hoeft niet… sommige jasjes mag je bewaren, zoals een oude foto of een brief. 🙂
Gelukkig, om de een of andere reden ben ik vreselijk gehecht aan het kanariegele ding.. 😀
Ga er maar even mee op de foto voor op je log. Dan hebben we het allemaal gezien en kun je het daarna met een gerust hart weggooien.
Ik ken het gevoel Loesje en heb soms spijt dat het weer een jaar in de kast gehangen heeft en tich keer verhangen is omdat het weer eens in de weg hing! weggooien??? dat woord probeer ik soms te onthouden 😉