Ze had het al een tijd aan zien komen. De stilte gaf meer aan dan woorden konden uitspreken . Nu er eindelijk weer contact was wist ze dat dit het einde in zou luiden. Natuurlijk kon ze zichzelf het een en ander verwijten. Ze had ook iets meer moeite kunnen doen, maar hoe lang kun je proberen een vriendschap nieuw leven in te blazen zonder dat je zelf haast stikt? De opleving die er was tijdens de ernstige ziekte en de dood van een van hen was maar van hele korte duur geweest. De belofte om contact te houden snel weer vergeten. Niemand voelde zich geroepen de bindende factor te zijnJuist nu ze had zo moeilijk had, wilde ze geen energie meer steken in een verloren zaak. Het was wat haar betreft prima. Zo hoefde ze ook niet constant meer op haar tong te bijten en haar gevoelens weg te stoppen. Ook al zou ze nooit of te nimmer iemand opzettelijk willen kwetsen toch had ze soms wel de neiging gehad om heel hard te schreeuwen dat het ook anders kon. Dat niet alles altijd maar zwart wit was, maar dat men ook eens naar de grijstinten moest kijken. Dat leven, echt leven, belangrijker was dan welke baan of welke relatie dan ook. Negatief werkt alleen als er ook positief tegenover staat.Eigenlijk was het voor haar een soort bevrijding. Vanaf vandaag was ze weer een beetje extra ballast kwijt die eigenlijk al lang geleden geloosd had moeten worden.

join the fun