Het is maar een nummer

3540…Het nummer waar het allemaal mee begon. Begin jaren 60, een nieuw huis en een telefoon die niet aan de muur hing, maar los op het tafeltje in de hal stond. Als het daar te koud was sleepte je  het lichtgrijze toestel mee de kamer in waar je, met je benen bungelend over de rand van de stoel, ellenlange gesprekken voerde met vriendinnen, terwijl je het snoer om je vingers draaide.
Jarenlang nam je dat nummer mee. Naar school, op vakantie, naar het buitenland, naar je werk. Het enige wat je moest doen was op zoek naar een toestel of een telefooncel. Steeds weer kwamen die 4 cijfers naar boven als je even contact met thuis wilde maken. Ze lagen altijd voor het grijpen. Ook nadat je al lang en breed eigenaar van een ‘eigen’ nummer was, bleef het oude vertrouwde een belangrijke rol spelen

Tijden veranderden, maar het nummer bleef, hier en daar aangepast aan nieuwe tijden.  Er kwam  45 vóór 35 40, het netnummer werd regionaal en als klap op de vuurpijl werd er ook nog een 5 aan het nummer toegevoegd. En toch…een niet te vergeten combinatie. Het zit nog steeds, net  als  het nummer van mijn eerste bankrekening, vastgeroest  in mijn geheugen.

Nu neem je je telefoon overal mee naar toe. Geen plek waar je niet bereikbaar bent. De ouderwetse draaischijf heeft plaatsgemaakt voor een scherm. De toppen van je vingers scrollen en  gaan op zoek  naar een naam waar een nummer achter verborgen ligt. Een zachte tik is voldoende om ergens een telefoon over te laten gaan. Met een beetje geluk wordt er opgenomen maar meestal krijg je het bekende geluid van de voicemail die je precies laat weten wat de bedoeling is.

Nummers onthouden hoeft niet meer, zelfs je eigen niet. Deze generatie groeit op  zonder dat ze ooit dat speciale gevoel  zullen kennen dat onlosmakelijk verbonden is aan een nummer  dat ‘thuis’ betekende

045 545 3540

Advertenties

What's in a name?

Niets is zo lekker dan tijdens een lange rit naar huis je gedachten eens over allerlei zaken te laten gaan die al dan niet belangrijk zijn. Dit keer ging ik terug naar ’99, het jaar dat het internet zijn intrede deed in ons huis en waarmee voor mij een hele nieuwe wereld openging.
In mijn zoektocht naar contact (ik wist alleen van horen zeggen iets over chatboxen) kwam ik bij MSN in een Engelstalige chatroom terecht . Uiteraard had ik daar een alias voor nodig en omdat ik ook gehoord had dat je nooit je eigen identiteit moest prijsgeven was dat de eerste horde waar ik overheen moest.
Een nickname jemig, daar had ik nog niet eens over nagedacht en nu moest ik alla minuut iets verzinnen. Ik zag mezelf niet als een ” Lady of the night” of een ” Pussycat” (die had ik trouwens ook nooit goedgekeurd gekregen bij MSN , maar wist ik veel) en dus koos ik voor de gemakkelijkste optie. Mijn geboortenaam is Marie-Louise en omdat “Louise” al vergeven was, werd het dus “Louisa”….simpel toch?
Al snel leer je wat wel en wat niet kan en vooral de Amerikanen waren vreselijk panisch wat hun privacy betrof. Ik had daar toen al niet zo’n moeite mee want wat kon mij nou gebeuren hier in dat verre Nederland? Toch werd ook ik voorzichtiger en na een paar minder leuke ervaringen (verliefd worden was daar een klein onderdeel van) ben ik helemaal gestopt met chatten. Ik had ondertussen wel al mijn MSN community (zo heette het toen nog) en daar was ik ook bekend als Louisa, maar die naam ging me meer en meer irriteren , want zo heet ik nu eenmaal niet
Nu ik nog wel veel online ben, maar meer mijn eigen dingen doe verlies ik die voorzichtigheid wel weer uit het oog. Ik ben met loggen begonnen en elke gek die dat zou willen zou me kunnen vinden. Het interesseert me geen ruk. Ik hoef me niet te verschuilen achter een alias want ik heb niets te verbergen. Het laatste beetje voorzichtigheid heb ik opzij gezet toen ik de P mijn echte adres doorgaf zodat hij mij het boek dat ik gewonnen had kon toesturen.Dom?..misschien, maar ik voel me er veel prettiger bij en daar gaat het tenslotte om..

Contact!

Het komt steeds vaker voor dat ik via hennamen van ‘way back when’ tegenkom en zo af en toe ontaard dat ook in regelmatig mail contact. Soms kom je namen tegen van mensen waarvan je denkt dat ze je waarschijnlijk niet eens willen mailen en als dan het tegendeel waar blijkt te zijn geeft dat een bijzonder prettig gevoel. H…als je dit leest, welcome back pal!