Ik snapte (‘t) niet meer

Het strekt een mens tot eer om ruzie te vermijden,
een dwaas stort zich in een woordenstrijd.

“Het begon net leuk te worden. SnapchatAnne-Maria (wie anders) vond dat ik de app echt een kans moest geven. Het was snel, amusant en aan het einde van de dag kon je terugzien of je ook alles wel uit je dag had uitgehaald.

Mijn leven is niet snel, zelden amusant en ik zou zeer zeker veel meer uit mijn dagen kunnen halen dan ik nu doe. Maar ik ben tevreden. Is dat niet waar het om draait? Altijd meer willen, meer moeten, meer pakken geeft toch uiteindelijk aan dat je nooit tevreden bent? Maar ik dwaal af…”

Zo had ik mijn relaas willen beginnen om uiteindelijk mijn boosheid over de egotrippers en de zendmasten die ook op snapchat te vinden zijn te ventileren. Maar toen… toen kwam op zondag de livestream van Niels Schuddeboom.nl aka @shakingtree voorbij en voelde ik de boosheid haast letterlijk wegvloeien. Waar maak ik me druk om? Kijk naar Niels, zie hoe hij zich met zijn functiebeperking inzet voor betere (langdurige) zorg. Hoe hij met humor zijn naderende dood op afstand houdt en hoe liefdevol hij het leven omarmd.

De boze alinea’s zijn verdwenen. Ze komen ook niet meer terug. Berusten in het feit dat je nu eenmaal niet iedereen te vriend houden kunt en dat je op het www, net als in het echte leven, ook af en toe tegen mensen aanloopt die je uiteindelijk weer zult moeten loslaten. “Als je maar niet onverschillig wordt” lees ik bij Chin May. Zij, die de constante factor is in het leven van Geert, de man met afasie… niet aangeboren hersenletsel, weet me keer op keer te raken .Ook ik wil geen boze burger zijn.

De boze blog verdwijnt, andere tekst neemt over, ik tel mijn zegeningen.

PS ik volg nog steeds hele lieve, slimme, fijne, spontane, (doorstrepen wat niet van toepassing is) mensen zoals Rob Homan, Rens de Mens, Nuts, Jill Peeters, Tapz, malle Joop Buyt, mijn kinderen en mijn collegas Maayke en Milou omdat ze me een kijkje gunnen in hun wereld, omdat ze me laten lachen en omdat ik iets van ze leren kan. Waarschijnlijk keer ik op den duur ook wel weer terug…

Advertenties

What's in a name?

Niets is zo lekker dan tijdens een lange rit naar huis je gedachten eens over allerlei zaken te laten gaan die al dan niet belangrijk zijn. Dit keer ging ik terug naar ’99, het jaar dat het internet zijn intrede deed in ons huis en waarmee voor mij een hele nieuwe wereld openging.
In mijn zoektocht naar contact (ik wist alleen van horen zeggen iets over chatboxen) kwam ik bij MSN in een Engelstalige chatroom terecht . Uiteraard had ik daar een alias voor nodig en omdat ik ook gehoord had dat je nooit je eigen identiteit moest prijsgeven was dat de eerste horde waar ik overheen moest.
Een nickname jemig, daar had ik nog niet eens over nagedacht en nu moest ik alla minuut iets verzinnen. Ik zag mezelf niet als een ” Lady of the night” of een ” Pussycat” (die had ik trouwens ook nooit goedgekeurd gekregen bij MSN , maar wist ik veel) en dus koos ik voor de gemakkelijkste optie. Mijn geboortenaam is Marie-Louise en omdat “Louise” al vergeven was, werd het dus “Louisa”….simpel toch?
Al snel leer je wat wel en wat niet kan en vooral de Amerikanen waren vreselijk panisch wat hun privacy betrof. Ik had daar toen al niet zo’n moeite mee want wat kon mij nou gebeuren hier in dat verre Nederland? Toch werd ook ik voorzichtiger en na een paar minder leuke ervaringen (verliefd worden was daar een klein onderdeel van) ben ik helemaal gestopt met chatten. Ik had ondertussen wel al mijn MSN community (zo heette het toen nog) en daar was ik ook bekend als Louisa, maar die naam ging me meer en meer irriteren , want zo heet ik nu eenmaal niet
Nu ik nog wel veel online ben, maar meer mijn eigen dingen doe verlies ik die voorzichtigheid wel weer uit het oog. Ik ben met loggen begonnen en elke gek die dat zou willen zou me kunnen vinden. Het interesseert me geen ruk. Ik hoef me niet te verschuilen achter een alias want ik heb niets te verbergen. Het laatste beetje voorzichtigheid heb ik opzij gezet toen ik de P mijn echte adres doorgaf zodat hij mij het boek dat ik gewonnen had kon toesturen.Dom?..misschien, maar ik voel me er veel prettiger bij en daar gaat het tenslotte om..