Ter herinnering

Afscheid nemen

is met zachte vingers

wat voorbij is sluiten

en verpakken in

goede gedachten ter herinnering

Drie jaar geleden, alsof het gisteren was, of misschien wel vandaag. Juist vandaag ben je namelijk weer zo dichtbij. Sterker nog dan anders maar nooit echt weg, nooit helemaal weg.

Vandaag kan ik wel weer luisteren naar de muziek van die laatste dag zonder mezelf te verliezen in allesomvattend verdriet. De heling zet in, langzaam, stapje voor stapje.

Feestje!

Maxine20birthday_1Had ik vroeger een beeld van grandeur, een soort Hollywood van de lage landen als ik aan Hilversum dacht, dan is die illusie nu voorgoed verdwenen. Het station waar ik de trein verliet was van een troosteloosheid die mij het ergste deed vermoeden. Ik had gelijk. Geen bruisende metropool, geen statige oude gebouwen met prominente namen zoals Gucci of Chanel op de gevels. Een kroeg met een open terras waar een partij muziek van onduidelijke herkomst de aanwezige gasten opriep tot heupwiegende bewegingen. Een oudere man van Arabische afkomst probeerde wanhopig een vrouw over te halen om met hem de dansvloer te betreden. Er was geen beweging in te krijgen. Als ik de smalle straat met de een beetje ranzig aandoende winkeltjes achter me laat, krijg ik een beeld van wat Hilversum ooit geweest moet zijn. Een lange weg met mooie oude bomen en huizen uit de jaren 30.

Ze herkent me niet meteen als ik naar haar voordeur loop. Je ziet dat ze zich afvraagt wie die vreemde vrouw is die daar aankomt. Marina is precies zoals ik me haar had voorgesteld, open, hartelijke en extrovert. Menno en de kinderen verbazen me ook niet. Anna-Maria mijn andere herkenningspunt en Rob, de man zonder log, heeft ook buiten de virtuele wereld een enorm gevoel voor humor en een scherpe tong. Het huis loopt vol, de wijn vloeit en de hapjes zijn niet te versmaden. Voor de tweede keer besef ik dat een bijeenkomst van virtuele vrienden een bijzonder moment is. Een bevestiging van iets dat je eigenlijk al wist. Dit zijn mensen waar ik zonder problemen een feestje mee vieren kan.

NB. Op speciaal verzoek van Anna-Maria zal ik proberen meer afbeeldingen bij mijn logs te plaatsen, maar of dit nou is wat zij in haar hoofd had waag ik te betwijfelen

NB2 Op de terugweg kwam ik hem tegen en ik weet het zeker, Osama Bin Laden woont in Hilversum. Als ik ooit spijt heb gehad dat ik geen camera op mijn telefoon heb dan was het gisteren wel. Ik zal u besparen waarvoor hij mij uitnodigde..

Marina

Alhoewel ik een groot gedeelte van mijn vaste bezoekers (nog) nooit gezien en of gesproken heb, voel ik toch een grote verbondenheid met de meeste.

Vandaag viert Marina een hele speciale verjaardag die niet alleen om een feest vraagt, maar zeer zeker ook om een serenade. Ik heb gezocht naar het meest toepasselijke lied voor deze gelegenheid. Gaat u nog wel even bij Marina langs om te feliciteren? Ik mag dat straks in levende lijve gaan doen en daar kijk ik nu al reikhalzend naar uit.

Ik laat het woord verder over aan Rocco.

Kleine wereld

De wereld hangt van toevalligheden aan elkaar. Oudste zus heeft zichzelf een vakantie naar Spanje cadeau gedaan. Voor het eerst met een reisgezelschap omdat er niemand te vinden was die, samen met haar, tijd had om er even op uit te trekken. Meteen de eerste dag stuurt ze me een smsxe2x80x99je. Ken jij  Peter vd H? Ik hoef niet eens diep na te denken. Peter H, broer van K, die ken ik wel, waarom wil je dat weten? Omdat die in mijn reisgezelschap zit. is het volgende bericht. Jaren, maar dan ook echt jaren, geleden voor het laatst gezien in het casino van Valkenburg en nu met mijn grote zus in een vliegtuig naar Spanje.

Dat is een moord gozer , de hem maar de groeten, sein ik nog even terug. Hopelijk vat ze dat niet al te letterlijk op

EHBB 2

Eigenlijk had ik jullie willen verblijden met een recensie over de laatste cd van Trijntje Oosterhuis,maar dit is het weekend van probleemgevallen. Had Toussiant  een blogger probleem, Aad kan ineens een belangrijk Excel bestand niet meer openen omdat er uit het niets een wachtwoord op verschenen is. Wie helpt hem even uit de brand? Daar zijn vrienden toch voor, nietwaar?

Schouderklopje

Vandaag wil ik graag van de gelegenheid gebruik maken om al mijn vaste lezers in het zonnetje te zetten. Jullie, al dan niet dagelijkse, aanwezigheid wordt door mij enorm op prijs gesteld. Het massaal reageren op welk stukje dan ook geeft mij een goed gevoel. Jullie zijn loyaal, bezitten een geweldig gevoel voor humor en uit jullie reacties blijkt vooral dat jullie over een hoog intelligentie gehalte beschikken.
Logisch eigenlijk, want jullie komen niet voor niets bij mij over de vloer.
Soort zoekt soort….. toch?

Afscheid

Met pijn in mijn hart heb ik vandaag al een beetje afscheid genomen. Meer dan drie jaar waren wij onafscheidelijk. Je ging bijna overal mee naartoe en ik droeg je werkelijk op handen.Menig wandeling maakten we samen en je croste met mij op de fiets de stad door. Natuurlijk had ik in de gaten dat je langzaam maar zeker ouder werd, maar ik wilde er niet aan geloven. Eigenlijk werd je zelfs steeds aantrekkelijker. Je voelde comfortabel aan, bijna een tweede huid . Nu heb ik vanavond het eerste scheurtje ontdekt en kan ik er echt niet meer omheen. Dag oude vriend morgen wordt je ingeruild.