Pulcinella & zo

Zaterdagavond ging PULCINELLA&ZO in Schouwburg Arnhem in premixc3xa8re. Gedanst door Introdans Ensemble voor de Jeugd, een naam die de lading niet dekt, want deze voorstelling betoverde jong en oud.

Pulcinella van choreograaf Nils Christe werd al eerder door Introdans op de planken gebracht, maar heeft nog steeds niets ingeboet. Stel je een middeleeuws Italiaans dorpsplein voor, waar de was tussen de huizen hangt en waar de jonge vrouwen vanuit de ramen de zich uitslovende jonge mannen gadeslaan. De ondeugende Pulcinella, een figuur uit de commedia dell’arte en stamvader van Jan Klaassen, maakt de straten van Napels onveilig met zijn kattekwaad. Dit keer ontkomt hij niet aan zijn straf, maar uiteindelijk loopt alles toch weer goed af.

In Pulcinella zijn bijzondere gasten op het toneel te zien. Oud-dansers van Introdans zoals Adriaan Luteijn, Mitzy Pfeil, Henriette Rietman en Vincent Wolf, maar ook een groep kinderen.

Na de pauze worden we getrakteerd op Pas de Danse van choreograaf Mats Ek. Joan Sol Madrid Riola danst in het eerste gedeelte op de ietwat vreemde muziek van Folk Music in Sweden. De komische bewegingen geven zijn trieste personage een extra dimensie. Als de rest van de dansers verschijnen en de muziek omslaat kun je als kijker nog maar moeilijk stil blijven zitten.

Als laatste is Jirxc3xad Kylixc3¡nxe2x80x99s Un Ballo aan de beurt. Het duurt even voor de technici alle kaarsen van het enorme decorstuk hebben aangestoken, maar daarna kun je als toeschouwer alleen nog maar intens genieten. De kostuums, de belichting (vooral de grote hoeveelheid kaarsen maken de sfeer speciaal),de prachtige muziek van Ravel en de intense, weergaloos mooie manier waarop de dansers hun werk doen maken van dit stuk een adembenemend schouwspel. Als dank krijgen ze dan ook een welverdiende staande ovatie.
Mocht PULCINELLA & ZO in een theater bij je in de buurt te zien zijn, gaan dan raad ik je aan om te gaan kijken. Ik weet zeker dat je er geen spijt van krijgt.

Speellijst: Introdans Foto: Yvonne van de Ven .

Wat het lichaam niet vergeet

Wat_het_lichaam2Gisteravond mocht ik kijken naar Wat het lichaam niet vergeet dat bij Toneelgroep Oostpool gisteravond in premixc3xa8re ging.

Negen (vooral) jonge acteurs achter een grote doorzichtige wand maken van de hele vloer gebruik. In het begin lijkt het of je naar een moderne dansvoorstelling kijkt. Trage bewegingen, waarbij slecht enkelen elkaar  ook echt aanraken, opvangen en wegdragen.

Als een van de actrices naar de wand komt en in gesprek gaat met het publiek komt er een bijzondere interactie op gang die soms hilarisch, soms een beetje gxc3xaanant maar steeds boeiend blijft. Vooral de vrouw die troost zoekt is aangrijpend.

Het lichaam maar vooral de lust, het ongrijpbare verlangen naar schoonheid en bevrediging komen in allerlei aspecten aan bod. Er wordt weinig tekst gebruikt en dat maakt het soms moeilijk om  de achterliggende gedachte van regisseur Marcus Azzini te doorgronden. Zo blijft het mij een raadsel waarom acteur Ali Ben Horsting de hele voorstelling naakt over het podium beweegt. Wat wil hij daarmee duidelijk maken? Twee clowns die ongeremde sex met elkaar lijken te hebben gaan voor mijn gevoel ook iets te lang door.

wat het lichaam niet vergeet from Sieger on Vimeo.

De oude garde, zij die Wittenbols en Ligthert een warm hart toedroegen zullen moeten wennen aan producties zoals deze jonge ploeg ons van nu af aan zal laten zien. Net als de funkie DJ die na afloop zijn klanken liet horen en de patatkraam voor de deur, die de plaats van de bitterballen, vlammetjes, stukjes kaas en worst ingenomen heeft

Er waait een nieuwe wind door Toneelgroep Oostpool, fris, maar zeer zeker niet onaangenaam.