Lente in je bol

De komst van het voorjaar lijkt me weer iets meer energie te geven. Zon laat mij stralen en maakt blij. Ik kijk met frisse blik om me heen en geniet van de dingen die mijn pad kruisen. Een lieveheersbeestje in de keuken, jonge meisjes met blote armen, een vlinder in de tuin.

Op weg naar huis zag ik haar staan. “Lente op je bol” dacht ik en grinnikte

032

Onzichtbaar

Uitgebluste_reizigers_dymphiehOp mijn xe2x80x9cgoedemorgenxe2x80x99 kreeg ik geen antwoord. Het stel keek mij niet eens aan terwijl ik tegenover hen plaatsnam. Ze leken ouder dan ze waarschijnlijk in werkelijkheid waren. De vrouw, type grijze muis, hield haar lippen stijf op elkaar terwijl haar handen de handtas op haar schoot stevig omklemden. Hij leek iets losser, misschien door de baard-snor combinatie, type Catweazle. Telkens als hij naar de vrouw aan zijn zij probeerde te kijken, draaide zij haar hoofd richting raam. xe2x80x9cDikke pret samen op reis.xe2x80x9d dacht ik.

Op het moment dat we het station naderden, opende zij haar tas en haalde er een gele post-it uit. xe2x80x9cDe trein vertrekt om 8.58xe2x80x9d De man keek op zijn horloge xe2x80x9cHalen we vast wel, en anders nemen we de volgendexe2x80x9d Venijnig klikte ze haar tas weer dicht.

xe2x80x98Fijne dag nogxe2x80x99 zei ik, tegen beter weten in, terwijl ik opstond. Ze keken nog steeds dwars door me heen.

Foto: DymphieH

De weg kwijt

Arnhemtrolleybus xe2x80x9cOtlo, otlo.xe2x80x9d ze blijft het woord herhalen terwijl ze aan mijn arm trekt en met een kleine vinger naar het tijdschema bij de bushalte wijst. Laat ik nou van alles spreken behalve chinees. Ze blijft aan mijn arm hangen terwijl ze me dwingend aankijkt. Mijn hersenen maken overuren, Otlo..Otto? ..auto?…..OTTERLO! Het kwartje valt. De eerste de beste buschauffeur die voor onze neus stopt vraag ik naar de bekende weg . Halte D moet ze hebben. Ik neem haar mee, wijs op het bord, schrijf 105 op mijn hand zodat ze weet welke bus ze hebben moet. Was het maar zo eenvoudig. Ze blijft in korte zinnen praten terwijl ze op haar horloge tikt en naar het bord wijst. Wanhopig haal ik mijn schouders op en schudt met mijn hoofd. Dan grijpt ze mijn arm en trekt ze me mee naar het bord met de tijdschemaxe2x80x99s. Weer dezelfde heftige gebaren naar horloge en het bord. Ze wil weten hoe laat de bus komt. Een snelle blik laat zien dat ze de vorige gemist heeft en de volgende pas over dik een half uur komt. Met mijn vinger geef ik de tijd op mijn eigen horloge aan. Ze zucht, knikt vriendelijk en laat zich op een bankje zakken.

Op een holletje ga ik naar mijn halte, bijna mijn eigen bus gemist

Bezet

Het blijft me verbazen. De bus zat al aardig vol toen ik naast een nors kijkende man neerplofte. Linksvoor, een bank of twee naar voren waren nog twee plaatsen vrij. De overige twee plaatsen werden ingenomen door een vrouw en een jong meisje. De slungel die na mij binnenkwam wilde op de plek naast het jonge meisje  gaan zitten . xe2x80x9cDeze plek is al bezetxe2x80x9d sprak het ding. Onwillekeurig keek ik achterom of er iemand van achteren aan kwam lopen xe2x80x99s Morgens vroeg hebben mijn hersenen nu eenmaal wat tijd nodig. xe2x80x9cOh, sorryxe2x80x9d antwoordde de slungel en dook naast de oudere vrouw neer. Het stel links naast mij keek elkaar aan en er werden hier en daar wat wenkbrauwen de hoogte in getrokken. Het jonge ding was zich van geen kwaad bewust. Bij de volgende halte zag ik de bui al hangen. Iedereen die ook maar enigszins probeerde om zijn of haar derrixc3xa8re op die plek neer te vlijen werd direct afgestraft en iedereen, echt iedereen zei xe2x80x9cSorryxe2x80x9d en liep door. De vriendin waarvoor de stoel gereserveerd diende te worden kwam binnen, zakte neer en alsof het de gewoonste zaak van de wereld was begonnen ze een levendig gesprek. De volgende halte, stapten de leeghoofden weer uit. Mij en nog wat anderen in stomme verbazing achterlatend.

Ik kan niet wachten tot ik haar de volgende keer tegenkom.

Van de regen in de drup

Best een beetje vreemd om in je vakantie toch nog een dag te moeten werken. Aangezien de angst om me te verslapen groter was dan mijn vermoeidheid schoot ik om half zes al overeind. Te vroeg, veel en veel te vroeg zelfs. Een blik naar buiten en ik plof weer terug in bed. Troosteloos grijs. Toch ontkom ik er niet aan, ik moet er echt uit vandaag. Stilte op straat onderweg naar de bus, alleen het drup drup drup van de regen is hoorbaar. Een kleine groep schuilt onder de overkapping van het bushokje. Gezichten op onweer. Steeds weer lees ik dezelfde tekst op de ruit voor mij.. Het experiment met gratis openbaar vervoer voor 65+ in de regio Arnhem Nijmegen zal alleen in de regio Nijmegen worden uitgevoerd.

Arme Arnhemse oudjes, Kloteweer en dan moet je nog betalen ook. Hier gaat zelfs de zon nog niet voor niets op

Asochtoon

Twee turfen hoog, dringt, zonder een woord maar met gebruik van beide ellebogen, voor als er eindelijk een bus opduikt. Twee vrouwelijke twintigers hebben beslag gelegd op 4 zitplaatsen door met hun voeten een barricade op te werpen en door op de vrije zitplaatsen hun tassen te deponeren. Opgeschoten knul duwt een medepassagier bijna de bus uit in zijn haast om de achterste zitplaatsen te bereiken. Twee bejaarde dames krijgen op het zebrapad bijna een hartverzakking als een jonge fietser met een noodgang door rood rijdt.

Zomaar een paar observaties op weg naar mijn werk en behalve de twee jongedames waren de daders net zo blank als u en ik.

Onderweg

In elke stad, elk dorp zie je ze rijden. Busjes die ’s ochtends kinderen ophalen en ze ’s middags weer netjes thuis afzetten. Elke keer als ik ze zie vraag ik me af waar ze heen gaan. Speciaal onderwijs? Medische dagopvang? Een enkele chauffeur rijdt alsof hij zich op de Nxc3xbcrnberg ring waant , anderen nemen de moeite om de kleintjes te helpen bij het instappen en het vastmaken van de gordels. Vanochtend bij de bushalte stopte er weer een voor mijn neus. De openzwaaiende deur gaf een goed beeld van wat er zich binnen afspeelde. Een klein wit kopje met grote verdrietige ogen keek recht in mijn gezicht, een plastic bak voor het spugen met twee handjes vastklemmend voor haar buik. Zou ze wagenziek zijn of had ze last van buikgriep? Ik hoopte zo dat de kleine krullenbol op weg was naar huis maar eigenlijk wist ik wel beter.