Loslaten

Door de jaren heen hebben we heel wat keren als kemphanen tegenover elkaar gestaan. Beide niet willen wijken, ieder overtuigd van zijn/haar eigen gelijk. Eens was er zelfs een moment dat hij zonder omkijken de deur achter zich dicht wilde slaan. Altijd balancerend op het randje.

En nuxe2x80xa6ik heb amper met mijn ogen geknipperd, lijkt hij ineens volwassen geworden te zijn. Werk, studie, plannen voor een stage in een ver warm land maar vooral de liefde voor de mooie jonge vrouw lijken hem rust te geven en ook al had hij het wel al aangekondigd, toch leek het of van de ene op de andere dag zijn kamer leeg was. Geen enorme tv meer op zijn bureau, de spelcomputers, de verzameling dvdxe2x80x99s, alles verdwenen. Achtergebleven kleding netjes (!) in de kast, geen vuile sok meer onder zijn bed.

En dan xe2x80x99s avonds dat telefoontje. xe2x80x9cRaar hoor mam, dat ik niet meer thuis ben, mag ik vanavond komen eten?xe2x80x9d

Natuurlijk kind, de deur staat hier altijd voor jou open.

6 thoughts on “Loslaten

  1. Lijkt me vreselijk… Kinderen krijgen betekent steeds meer loslaten. Gelukkig is het hier nog een ver-van-mijn-bed-show tot de jongens uit huis gaan. Al wordt de oudste binnenkort wel 4 en zal het eerste grote loslaatproces van start gaan, de basisschool. Yikes!😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s