Melancholie

xe2x80x9cWaar denk je aan ?xe2x80x9d vraagt de man als hij haar voor de zoveelste keer betrapt terwijl ze doelloos voor zich uit zit te staren. Ze geef een ontwijkend antwoord, want hoe legt ze hem uit dat de herfst, samen met de kleurenpracht, ook haar melancholie weer tot leven heeft gewekt.

Steeds vaker verdwijnt ze naar dat plekje waar donkere wolken overheersen en sombere gedachten een heel eigen leven leiden. Een plek waar de stilte dreigend is en de beelden haar gemoedsrust verstoren. Zelfs haar nachten zijn niet meer hetzelfde. Telkens als ze haar ogen sluit komen ze weer naar voren, de demonen uit haar verleden die dwingend haar aandacht vragen.

Ze weet niet meer of het allemaal in dit jaargetijde gebeurt is. De seizoenen van weleer verweven tot een geheel. Zomers werden herfst, herfst werd winter. In een vloeiende beweging lopen de beelden in elkaar over. De pijn, de onmacht en het onverwerkte verdriet smelten samen tot een grote ijskoude klomp die haar hart omsluit als een band van graniet. De troosteloosheid van het jaargetijde neemt bezit van haar zinnen. Een onuitsprekelijke weemoed maakt zich van haar meester. Ze verlangt terug naar de warmte van de zomer die achter haar ligt, zou de dagen die voor haar liggen willen opjagen,sneller steeds sneller, tot de eerste voorjaarszon de donkere schimmen verplaatst naar de spelonken van haar geheugen en ze zich weer  koesteren kan in de gloed van een warmer jaargetijde zonder angstaanjagende beelden en gevoelens van diepe somberheid.

17 thoughts on “Melancholie

  1. Oh wat naar als je zo veel last hebt van een herfst/winterdip. Alhoewel, dip zou het niet genoemd kunnen worden in dit logje. Maar gelukkig wordt het altijd opnieuw weer lente!

  2. Hier aan de Costa del Sol hebben wij totaal geen last van een herfst- en/of winterdip.
    Goed beschreven Marloes. Onze complimenten.
    Adios of mogen we bij jou zeggen “Hoije”?
    We vernemen het graag van je.

  3. Ik vrees dat ze toe is aan een beslissing. Dat ze uiteindelijk bij de vraag uitkomt hoe ze nu eigenlijk leven wil. Want melancholie is mooi (en prachtig beschreven) maar wie er in blijft hangen graaft een kuil waar ze nooit meer uit komt.

  4. Ik vroeg me vaak af of iedereen hetzelfde gevoel kon verwoorden en telkens kom je nu inderdaad veel vormen van melancholie tegen, het is dus een gevoel iedereen….mooi geschreven.

  5. heel mooi geschreven idd. (ondanks (of mede dankzij?) de wel heel lange laatste zin ; )

    (en ik zie de nieuwe al staan hierboven, ben dus weer te laat met deze…)

  6. Ben je mij vergeten Marloes? De fotolog is van ons beiden. Albert maakt meestal de foto’s en ik doe de teksten. Nog eventjes en dan komen we samen weer wat dichter in de buurt. De feestdagen (Kerst en Oud & Nieuw) vieren wij graag in Nederland. Groeten van ook een babyboomer net als jij. Saludos de Mara

  7. @Mara, excuses ik kon aan t font niet zien wie de reactie geplaatst had..:) Ik heb in mijn jeugd ook wel eens een Kerst in den vreemde doorgebracht, maar dat was toch nooit zo fijn als thuis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s