Uitdaging

Het begin is er. Vage contouren krijgen vorm, ook al is het (nog) niet helemaal duidelijk welke kant het opgaat. Is dat noodzakelijk? Moet je al een begin, een einde hebben voor je de eerste letters op papier zet? Gewoon blindelings beginnen en zien waar het schip strand is toch ook een prima optie. De tijd is nog een probleem. Ik blijf mijn personage zien in het begin van de vorige eeuw , maar daar hoor ik niet thuis. Mijn grenzen zijn beperkt. Neem ik haar mee de diepte in of blijft zij in de marge, gaan anderen met het geheel aan de haal. Moeilijk hoor, schrijven. Er zijn nog twijfels genoeg, wat zeg ik, ik hang van twijfels aan elkaar, maar ik ga, ik wil het op zijn minst proberen.

9 thoughts on “Uitdaging

  1. Gewoon doen. Ik dacht ook altijd dat ik me beter bij korte verhalen kon houden tot ik aan het vervolgverhaal begon. Om niet tot volgend jaar kerst bezig te zijn heb ik nog aardig moeten rooien in de verwikkelingen en er zitten nog genoeg losse draadjes in die bij het herschrijven (als het af is wil ik het uitprinten en dan alsnog die weggelaten verwikkelingen er in brengen en de losse eindjes vastzetten)in het breiwerk gewerkt moeten worden dus of het ooit een volwaardig lang verhaal wordt is nog steeds afwachten. Als ik het niet geprobeerd had was het er echter sowieso niet gekomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s