Stilte zonder storm

Het is stil in huis, erg stil. Kinderen alle windrichtingen uitgewaaid en de man stoomt met volle vaart vooruit richting Keulen. Het rijk alleen, helemaal alleen. Griezelig alleen. Voor het eerst in jaren heb ik gedoucht met de deur op slot en de telefoon onder handbereik. Je weet maar nooit. Om de stilte te verbreken loop ik heen en weer, trap op trap af. Zappen zonder commentaar van de andere bank is saai . De hele avond vrij om te doen en of te laten wat ik zelf wil.

Valt me toch godsamme helemaal niets leuks in.

9 thoughts on “Stilte zonder storm

  1. Ik had gisteravond een paar uurtjes helemaal alleen en wist gelijk wat ik doen wilde. Lekker zonder schuldgevoel mijn bed in.. heerlijk dat dat was!🙂 Moet je ook eens proberen!

  2. Kijk maar uit, ook het huis voor je alleen hebben went: straks wil je ze niet meer terug omdat je dan dingen niet meer op je eigen manier en op je eigen tijd kunt doen. Geniet er dus maar even volop van.

  3. Wat Frans zegt daar zit een grote kern van waarheid in. Zo voel ik het soms ook. Maar te lang alleen is toch saai en vervelend. Ik zal er toch aan moeten gaan wennen binnenkort.

  4. Gek he? Dan kun je een keer doen wat je wilt (soms zul je ernaar verlangen?) en dan kun je niks zinnigs bedenken, en is het stil en eenzaam. Maar is ook logisch hoor altijd een gezin om je heen en dan ineens weer niets jij valt ook altijd van het ene in het andere uiterste hahaha, nou meid geniet er maar van zolang het duurt want ongetwijfeld zul je nog eens naar die rust terug verlangen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s