Verzuipen

Verdrinkt_2Een hectische dag en een slapeloze nacht later, moet ik tot de conclusie komen dat ik er niet veel mee opgeschoten ben. De twijfel is alleen nog maar groter geworden. Alles waar ik al jaren in geloof en waar ik van overtuigd was dat het zo hoorde is schijnbaar niet meer van deze tijd. Mijn regels, de regels waar ik mee opgegroeid ben, zijn niet meer de regels van iedereen. Ik mag dus ook van een ander niet meer verwachten dat hij of zij ze nog in acht neemt. Dan zou die ander die ander niet meer zijn namelijk. Dat ik daarvoor mijn eigen principes overboord moet zetten is niet van belang. Ik kan dus in hetzelfde rondje blijven zwemmen of verzuipen. Het water staat mij inmiddels tot aan mijn lippen en werkelijk niemand die het ziet.

Advertenties

0 thoughts on “Verzuipen

  1. Roer, ik ben waarschijnlijk vreselijk ouderwets. Op tijd op je werk verschijnen en regels die deel uitmaken van een beleid en die (in mijn ogen) voor iedereen gelden in acht nemen zijn enkele voorbeelden.

  2. Roerganger zegt het en ik denk het: doe inderdaad eens een lichtje aan, Marloes, dan kunnen we zien waar we het over hebben. Ik voel me wat zweverig nu. Tenzij je vindt dat je lezers er geen donder mee te maken hebben natuurlijk 😉

  3. Ach wat het ook is ik vind niet dat je je eigen princiepes overboord moet zetten, ik respecteer een ander zijn gevoelens en regels, maar ik verwacht dat die van mij ook gerespecteerd worden ze hoeven ze niet na te leven.Want wie is iedereen? wie zegt dat hun regels zo goed zijn?

  4. Ach wat het ook is ik vind niet dat je je eigen princiepes overboord moet zetten, ik respecteer een ander zijn gevoelens en regels, maar ik verwacht dat die van mij ook gerespecteerd worden ze hoeven ze niet na te leven.Want wie is iedereen? wie zegt dat hun regels zo goed zijn?

  5. Principes moet je weleens bijstellen. Omgang met andere mensen zullen hierdoor misschien soepeler gaan lopen. Tenzij je dat zelf niet wilt. Waarom ergeren aan zaken waar je geen vat op hebt. Je pest daarmee alleen jezelf. Het belangrijkste is je eigen vrienden, familie kring. En waar je niet mee om wilt gaan laat je ook gewoon. Je zal zien dat je daardoor veel makkelijker leeft. Minder stress, en de energie die je daarmee overhoudt aan de mensen besteden die dat veel meer nodig hebben. Iets wat jouw probleem niet is moet ook jouw probleem niet worden. Of is het jouw probleem cq verantwoording? Want dat laat je ook in het midden. Je kunt altijd nog in therapie.

  6. P.s. Overigens, ben ik nog nooit ergens op tijd verschenen. Ik heb de stelling, dat ze beter op mij kunnen wachten dan ik op hun. Ik ben al druk zat. Maar geloof me, als ik te laat ben maak ik die tijd daarna echt wel weer goed. En ik heb nog nooit iemand horen klagen. Efficientie is het toverwoord. Tijd zegt namelijk niets. Het is meer hoe je deze besteed en of de juiste personen dat respecteren. Want het intereseert me echt geen ene moer wat anderen daarvan denken.

  7. “Op tijd op je werk verschijnen en regels die deel uitmaken van een beleid en die (in mijn ogen) voor iedereen gelden in acht nemen…”
    Dat lijkt me niet ouderwets, Marloes…?

    Mail…?

  8. Waarom ben je er zo van overtuigd dat jouw regels en jouw overtuiging alleen maar de juiste zijn? Respect moet je voor je zelf hebben, maar ook voor anderen en dus voor andermans regels en overtuiging.

  9. Iedereen geeft zo zijn/haar eigen uitleg aan regels, wat niet wil zeggen dat beide gelijk of ongelijk hebben. Jouw waarheid hoeft niet die van mij of anderen te zijn Marloes.
    En wat die regels verder betreffen: als derden die hebben opgesteld, laat de derden dan ook het probleem oplossen.
    Ik proef uit bovenstaand meer dan alleen dit “probleem”, is het niet meer jouw probleem, jouw regels, mentaliteit. Relativeren Marloes.

  10. Als iemand te laat komt doet diegene zijn/haar werk ook niet.
    Jou kennende ga jij als een bezetene aan het werk om dat gat op te vullen.
    Laat dat nu eens, iemand die kan beslissen niet op tijd te komen moet dan ook de consequenties daarvan ondervinden.
    Ook ik stoor mij regelmatig aan figuren op mijn werk.
    Ik noem futaliteiten die letterlijk bergen kunnen worden: kopjes opruimen, vaatwasser inruimen, of uitruimen is ook handig omdat het vuile er dan weer in kan. Mijn kantoor netjes achterlaten als je er met een client hebt gezeten en vooral, met je handen uit de snoeppot blijven of hem op z’n minst op z’n tijd bijvullen.Uit mijn lade bljven en niet mijn maandelijkse benodigdheden opmaken, van mijn aspirine’s afblijven en vooral mijn pennen niet opmaken……. wil je nog meer horen?

    De oplossing die daarvoor is, alles in mijn kluisje leggen. Maar vooralsnog weiger ik toe te geven en hoop op verbetering van mijn collega’s.

    🙂

  11. Maar Bertus zegt iets heel belangrijks:
    Iets wat jouw probleem niet is moet ook jouw probleem niet worden.
    Als niemand jou heeft aangesteld om zaken in de gaten te houden en er iets aan te doen moet je er niet jou probleem van maken.
    Want dat kost niet alleen vreselijk veel energie maar het helpt ook allemaal niet. Want het is waar. De wereld is niet meer wat het was. Mensen zijn niet meer wat ze waren. En daar kun jij weinig aan veranderen.

  12. @ Cornette. En zo is het! Maar toegegeven, het is lastig om een gevoel te veranderen. Eigenlijk kan dat bijna niet. Tenzij je dat zelf wil. Heeft ook te maken met je karakter. Intelligentie speelt hierin ook mee. Als je IQ wat hoger is, kun je makkelijker dingen overzien. Sneller op dingen reageren en de juiste keuzes maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s