Armoede

Het pad ligt vol met bladeren en takken. Grote plassen weerspiegelen de opkomende zon. Onze hond luistert niet. Het onstuimige weer lijkt haar parten te spelen. Op de parkeerplaats wordt mijn aandacht getrokken door een auto. Er blijven wel vaker autoxe2x80x99s staan. Leden van de hockey of voetbalclub met dat ene glaasje teveel maar ook met verstand laten hun statussymbool nog wel eens een nachtje achter. Deze lijkt hier echter niet thuis te horen. Een Peugeot die zijn beste jaren al heel lang geleden gehad heeft. Een gebroken koplamp hangt met doorzichtig plakband aan elkaar. De ramen zijn licht beslagen. Op de achterbank ligt een man in diepe slaap, geen idee van de ontwakende wereld om hem heen. Ik neem hem mee naar huis. Ik vraag me af waar hij vandaan komt en waarom hij de nacht in zijn auto doorbrengen moet.

Later in de middag, als ik de film over Limburg bekijk, vraag ik me af hoe het komt dat we zo diep gezonken zijn. Het beeld van Limburg zoals het was, armoede in geld, maar rijkdom in leven, in sterk contrast met het beeld dat ik al vanaf vanochtend bij me draag

0 thoughts on “Armoede

  1. Gadverdamme. Jij schrijft zo goed dat ik het al niet eens meer volgen kan. Maar ik ga de vraag toch stellen. Dan maar af gaan.
    Heb je echt een man mee naar huis genomen?

  2. In gedachte wel Mac, maar verder dan dat gaat de liefde niet ben ik bang.Ik heb nog overwogen om terug te gaan met een thermosfles warme koffie, maar ten eerste bezit ik geen thermoskan, ten tweede zou de man mij totaal voor gek verklaren en mij (waarschijnlijk) laten opnemen en ten derde moest ik haast maken omdat ik anders de trein zou missen.

  3. ik heb eens twee smoezelige italiaanse lifters mee naar huis genomen, ze onder de douche gecommandeerd en mee laten eten en slapen.
    Het waren lieve jongens, een student en een kunstenaar, ze hebben ons nog jarenlang van overal vandaan brieven en kaarten gestuurd.

  4. Gewoon doen! De beloningen kunnen groot zijn. Ik heb een keer een hele natte asielzoeker met een kapotte fiets uit een hagelbui gehaald, zijn fiets gerepareerd en een kop thee laten drinken. Daarna zwaaide hij altijd als hij langs kwam.

  5. Ik heb ook een keer een zwerfster uit het park gehaald en laten douchen, mijn moeder kon wel wat kleding missen het mens was zo vreselijk dankbaar, ze was aan de drank verslaafd, en vertelde haar verhaal. Soms kan ik mensen nog begrijpen ook , is dat gek?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s