Opening

In het halve uurtje tussen ontwaken en opstaan liet ze het hele schema nog eens de revue passeren. Wie had ooit gedacht dat het krijgen van kinderen voor zoveel problemen zou zorgen? De geluiden uit de vriendenkring waren altijd zo optimistisch geweest. Het viel allemaal best wel mee volgens hen. In het begin viel het ook nog wel mee, maar nu ze eenmaal op school zaten kwam er aan het geregel geen einde. Steeds weer rennen van crxc3xa8che, naar school, naar werk en terug. Het zou nog wel te doen zijn als haar jongste niet telkens zoxe2x80x99n enorme keel opzette als ze wegging. Het kind had het toch goed? Hij had zich van begin af aan niet met de opvang bemoeid. Hij betaalde de rekening, de rest kwam voor die van haar. Carrixc3xa8re maken en kinderen krijgen, een hopeloze combinatie. Zeer zeker voor twee ambitieuze mensen zoals zij. Hij was nog maar enkele stappen verwijderd van promotie en haar baas had al laten doorschemeren dat voor haar in de toekomst wel een management functie was weggelegd, mits ze meer uren zou gaan draaien.

Nu zou er gelukkig eindelijk een einde komen aan dat geregel. De kinderen zouden er vast geen moeite mee hebben want het bracht veel meer rust in hun leven en zij konden zich weer volledig op hun werk storten.

Vierentwintig uur opvang, 7 dagen in de week en nog gratis ook. De regering had de deur wagenwijd open gezet en zij ging er dankbaar gebruik van maken.

0 thoughts on “Opening

  1. Prikkelend stukje, maar daar kreeg ik geen kinderen voor. En kan me niet aan de indruk onttrekken dat iemand die dat niet kan ‘managen’ niks te zoeken heeft in een stressvolle managersfunctie.

  2. Ja maar, ik las toch ergens onlangs dat dit voorstel alleen interessant is voor de oma’s en opa’s die nu niet meer hoeven op te draven als gratis oppas c.q. naschoolse opvang? Men schat in dat er niet veel mxc3xa9xc3xa9r vrouwen buitenshuis gaan werken als de opvang gratis is. Zo schijnt dat niet te werken. De carrierestellen calculeren nu in, dat 1/4 van het inkomen van mevrouw uitgegeven wordt aan opvang. Dat geld steken ze dan – als het gratis wordt -gewoon in hun zak om bijv. een duurder bankstel te kopen (chargeer chargeer). Verder lijkt het me om gilend gek te worden als je zxc3xb3 moet leven als de moeder in jouw verhaal.

  3. Hxc3¡, een verrassende opening! Ben het met je eens, zo’n persoon zou wellicht geen kinderen moeten krijgen. Sterker nog, zo’n partner zou ik al niet eens willen hebben.

    (btw “mist”in de een na laatste alinea = “mits”)

  4. Er zitten heel wat mensen om me heen op kantoor (maar ook daarbuiten) waar dit stuk perfect bij zou passen (dus er middenin zouden springen als de mogelijkheid er was). Ga het aan veel mensen laten lezen. Hopelijk zorgen we ervoor dat er wat gedachten en geprekken op gang komen op die manier…!

    P.S. Off topic, of misschien toch wel een beetje on topic: ik ben hartstikke blij met de ‘revamp’ van Write on Wednesday!

  5. Ik had een managersfunctie, want afdelingshoofd van een grote afdeling. Daarna opleidingscoxc3xb6rdinator. Taken waar ik mijn handen vol aan had. Toen mijn kinderen 11 en 8 waren, verliet mijn vrouw mij. Ze nam de kinderen mee. Niet lang daarna woonde de jongste weer bij mij. Twee jaar later volgde de oudste. De jongste was gehandicapt en had veel zorg nodig.

    Ik kan je wel vertellen: managersfunctie of niet, ik ben meteen tijdelijk korter gaan werken om de nieuwe taken op me te nemen en ik heb er nooit spijt van gehad. Had ik het anders gedaan, dan zou die spijt zeker gekomen zijn.

    Het was in die tijd een heel geregel maar het ging, vreemd genoeg, toch altijd goed. Nu zijn het post-pubers en ze wonen nog steeds bij me.

    Het is goed dat er creches zijn…maar ik ben blij dat ik er geen gebruik van heb gemaakt.

  6. Vrouwen zijn niet per definitie de beste ouder of opvoeder Plato. Ik heb onze kinderen voor het grootste gedeelte alleen opgevoed maar ik had er ook geen seconde van willen missen. Ik wil niet zeggen dat werk en kinderen niet te combineren zijn voor ik dadelijk een meute boze moeders op mijn nek krijg.

  7. Toch gek dat een paar honderd kilometer naar het noordoosten in Denemarken bijna alle ouders, m en v, meestal tot hun eigen volle tevredenheid fulltime werken. Het is kennelijk wat je gewend bent.

  8. Als kinderopvang dan gratis wordt, kun je als regering beter per kind een bedrag aan de ouders geven. Die kunnen dan bepalen of ze de kinderen de eerste jaren zelf thuis willen (laten) verzorgen of buiten de deur.
    Ik ben nog steeds erg blij dat ik de eerste jaren de ontwikkeling van mijn kinderen grotendeels heb kunnen meemaken. En vooral: van ze heb kunnen genieten!

  9. Net als Marloes heb ik jaren vooral in mijn uppie de zorg voor de kinderen gehad. Daarnaast had ik natuurlijk de winkel en voelde me geroepen allerlei bestuursfuncties te bekleden. Ik weet nu niet meer hoe ik het deed, maar ik deed het wel. En elk opkomend probleem loste zich op de een of andere manier weer op.
    Ooit heb ik namelijk maanden geworsteld met de vraag of ik een slechte ondernemer zou zijn als ik kinderen had of een slechte moeder als ik een zaak had. Mijn conclusie is dat de combinatie te doen moet zijn. Ik heb daarvoor gekozen en heb ook niet het gevoel dat daar iets of iemand (behalve ikzelf dan misschien) onder geleden heeft. En gratis of niet, de kinderen horen bij mij, om die reden hebben wij wel een groot pand waar xc3xa8n gewerkt xc3xa8n gewoond wordt. Mama heeft niet altijd tijd maar is wel altijd thuis.

  10. Blijkbaar zijn er echt mensen die vinden dat je beiden fulltime kunt werken en toch optimaal voor je kinderen kunt zorgen. Vaak ook nog dezelfde mensen die vinden dat bewust kinderloze ik mijn biologische programmering negeer… Het is maar hoe je het bekijkt..
    Spannend stukje, Marloes, en aanleiding tot veel discussie, zoals je ziet. Goed zo!

  11. @ Meisje, en nog steeds heb je meerdere ijzers in het vuur..:o)

    @ Monique, ik hoorde laatst van een stel dat het kindermeisje ook meenam op vakantie want ” Je zult maar de hele tijd achter je koters aan moeten lopen”
    Je biologische programmering kun je net zo min negeren als de pubertijd of de overgang…Het is maar hoe je er mee omgaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s