Watervrees

Ook al denk ik dat onze kinderen niet in zeven sloten tegelijk zullen lopen, toch soms slaat de twijfel toe. Onze jongste is vandaag met een stel vrienden mee. Zeezeilen in een catamaran. Ondanks het beroep van zijn vader kun je ons niet als echte zeebonken omschrijven. Wij zijn meer de stuurlui die aan wal hun beste beentje voorzetten. U begrijpt, op dit moment heb ik visioenen van torenhoge golven, zwemvesten die niet naar behoren functioneren en gieken die in een klap jonge mannen overboord doen slaan, om nog maar te zwijgen over grote groepen haaien die tot de aanval overgaan. Misschien is het ook maar een storm in een glas water.

Hoe dan ook, ik zal blij zijn als hij vanavond voet aan vaste wal zet.

0 thoughts on “Watervrees

  1. Ik heb regelmatig hetzelfde gevoel: weten dat je je kinderen los moet laten … weten dat je ze kan vertrouwen … en toch sluimert ergens een beetje schrik. Schrik om te verliezen, denk ik.

  2. Welnee, op naar het zee avontuur, wat is er nu nog heerlijker dan zeewind en zilt zout op je lippen! Een korte golfslag, jonge volk aan boord, opzij opzij Cruella gaat mee! Cruella leeft landinwaarts maar mist nog dagelijks de zee……….

  3. Haaien zullen hem niets doen hoor. Het zijn geen witte haaien, zoals aan de Australische kust. Toch kan ik me heel goed voorstellen, denk ik, hoe jij je voelt. Neem een borrel en een zeekaak, dat geeft rust en een vol gevoel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s