Takkewijf

Vanaf januari was ik (dacht ik) de volgende fase ingegaan. Mijn hormonen leken uitgeraasd. Rust leek de overhand te krijgen:  xe2x80x9cLeekxe2x80x9d xe2x80xa6xe2x80xa6.zei ik.

Deze week is het weer een grote droefenis. De droogte heeft weer plaatsgemaakt voor het maandelijkse ongemak en de emoties zijn niet onder controle te krijgen. Dat ik twee keer zo druk ben als normaal helpt ook niet echt. Boos, puberaal opstandig, maar vooral verdrietig. Zo zou ik mezelf op dit moment het beste kunnen omschrijven. Aanvaringen met vreemden omdat ze het fatsoen niet hebben om te vragen of ze even langs mogen, ergernissen op de werkplek die groter lijken dan het leven zelf. Ik heb genoeg van achterbakse k*wijven die precies weten waar en bij wie ze de witte voetjes moeten halen zodat ze overal mee wegkomen. Mijn frustratie groeit me langzaam maar zeker boven het hoofd.

De rede is helemaal verdwenen, wat er overblijft, is een enorm agressief takkewijf.

0 thoughts on “Takkewijf

  1. @ Neus, daar kan ik me wat bij voorstellen. Zalm heeft op mij ook zo’n effect en Jozias…AAgghhhhhhh

    @ Vedat, in dit gevl zijn de emoties inderdaad mij de baas.

    @ Zij, gelukkig weet iok altijd wel de juiste persoon te vinden..:o)

    @ de P. ik verwacht ook niet anders, eeuwige trouw. Voor minder doe ik het niet…:o)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s